• Hipoterapia w rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych

    Hipoterapia w rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych

    Hipoterapia realizowana jest jako praca grupowa. W grupie biorą następujące osoby: lekarz, fizjoterapeuta, instruktor jazdy i osoba usprawniana. Zajęcia dla dzieci powinny być prowadzone bez zakłóceń najlepiej na dworze Lub dużej hali. Terapia trwa od 10-30 minut w zależności od zachowania pacjenta co najmniej raz w tygodniu.

    Hipoterapia

    Hipoterapia realizowana jest jako praca grupowa. W grupie biorą następujące osoby: lekarz, fizjoterapeuta, instruktor jazdy i osoba usprawniana. Zajęcia dla dzieci powinny być prowadzone bez zakłóceń najlepiej na dworze Lub dużej hali. Terapia trwa od 10-30 minut w zależności od zachowania pacjenta co najmniej raz w tygodniu.

    Koń wykorzystany w hipoterapii powinien być łagodny, spokojny i umieć reagować na instrukcje instruktora.

    Wpływ jazdy konnej na pacjenta

    Hipoterapia wpływa na poprawę reakcji równoważnych i orientacji w przestrzeni. Poprawia funkcje ruchowe i oddechowe pacjenta. Powoduje ogólne wzrost ogólnej kondycji, zręczności oraz procesów poznawczych. W przypadku dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym wpływa na rozluźnienie i zmniejszenie napięcia mięśni.

    Duże znaczenie ma kontakt dziecka z koniem. Zwierze jest dla niego źródłem wielu przeżyć. Osiąganie coraz to lepszych wyników jest dla pacjenta mobilizacją do pracy i daje mu to poczucie własnej wartości.

    Rehabilitacja

    Pierwsze zajęcia rozpoczynają się od zapoznania się dziecka z koniem. Dziecko razem z instruktorem poznaje budowę konia, głaszcze go, wyczuwa jego ciepło i próbuje nawiązać kontakt poprzez dotyk i rozmowę. Po pierwszym kontakcie z koniem dziecko uczy się prawidłowego wsiadania i zsiadania w miarę swoich możliwości ruchowych. Kiedy już siedzi na grzbiecie oswaja się z wysokością. W tym momencie powinno wykonać kilka ćwiczeń kończyn górnych i tułowia.
    Gdy dziecko czuje się już pewnie w siodle przechodzi się do ćwiczeń w stępie czyli ruchu.

    Na początku instruktor prowadzi konia po linii proste a później po kole. Terapeuta najpierw jeździ z dzieckiem na grzbiecie konia, dziecko wtedy czuje się pewnie a terapeuta może asekurować pacjenta i kontrolować jego postawę. Kiedy mały jeździec czuje się pewnie na grzbiecie terapeuta asekuruje go z ziemi idąc obok konia. Na początku ochrania się zawsze stronę słabszą, która znajduje się po wewnętrznej stronie koła. W tym momencie chory zaczyna ćwiczyć kończyny górne zaczynając zawsze od ręki sprawniejszej.

    Płynny ruch konia pobudza dziecko do współpracy.

    Następnie do terapii wprowadzane są ćwiczenia wpływające na mięśnie tułowia, poprawienie koordynacji i koordynacji dziecka w przestrzeni. Ćwiczenia te można urozmaicać za pomocą wszelakich przyborów tj. piłka, ringo.

    Ćwiczenia kończyn dolnych w większości przypadków dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym są niewskazane, ponieważ zwiększają one napięcie mięśniowe i ustawiają patologicznie tułów dzieci w dosiadzie. Natomiast mogą być one stosowane u dzieci z wadami postawy.

    Efekty hipoterapii będą zauważalne w codziennym życiu dziecka. Nastąpi poprawa jego zręczności ruchowych i co najważniejsze poprawa nastroju i zachowania.

    Autor : Kacper Niziołek

    Skomentuj →

Skomentuj artykuł

Cancel reply

Photostream