• Skala APGAR oceny noworodka oraz niewłaściwe ułożenia płodu

    Skala APGAR oceny noworodka oraz niewłaściwe ułożenia płodu

    Skala Apgar służy do szybkiej oceny ogólnego stanu noworodka. Oceny dokonuje się w 1, 3, 5 i 10 minucie po porodzie. Ocenianych jest pięć cech dziecka: kolor skóry, puls, reakcje na bodźce, napięcie mięśni oraz oddychanie…

    Skala Apgar

    Służy do szybkiej oceny ogólnego stanu noworodka. Oceny dokonuje się w 1, 3, 5 i 10 minucie po porodzie. Ocenianych jest pięć cech dziecka: kolor skóry, puls, reakcje na bodźce, napięcie mięśni oraz oddychanie. Za każdy z ocenianych parametrów noworodek może otrzymać od 0 do 2 punktów. Łącznie może więc uzyskać do 10 punktów. Według tej skali noworodek może być:

    • w dobrym stanie (7-10 punktów),
    • w średnim stanie (4-6), wymaga baczniejszej obserwacji, czasem podania tlenu
    • w stanie ciężkim, w zamartwicy (0-3 punktów), wymagana jest intensywna opieka, wspomaganie oddychania i pracy serca

    Ocena w skali Apgar dotyczy jedynie stanu noworodka bezpośrednio po porodzie. Nie ocenia natomiast potencjału dziecka do prawidłowego rozwoju. Nie oznacza to więc, że dziecko które otrzymało 8 punktów będzie się rozwijało gorzej od tych, które otrzymały 10 punktów.

    Niewłaściwe ułożenia płodu

    Pozycja płodu ma istotne znaczenie. Przez całą ciąże dziecko zmienia swoje ułożenie, jednak na około cztery tygodnie przed porodem, powinno przyjąć właściwą pozycję. Można ją ocenić w badaniu USG. Prawidłowo, dziecko powinno wydostawać się głową ku dołowi, a jako pierwsza powinna pojawić się na zewnątrz potylica. Głowa jest najszerszą częścią ciała noworodka, dlatego sprawia najwięcej trudności przy porodzie. Prawidłowe ułożenie płodu w łonie kobiety, to tak zwana pozycja podłużna główkowa.

    Nie zawsze jest jednak tak doskonale i może się zdarzyć, że rodzący się noworodek ma inną niż prawidłowa pozycję:

    Ułożenie podłużne główkowe nieprawidłowe – może zdarzyć się, że pierwsza rodzi się twarz, czoło lub broda. Jest to niebezpieczna sytuacja i wskazane jest rozwiązanie cesarskim cięciem.

    Ułożenie podłużne miednicowe zupełne – polega na tym, że to pupa i nóżki dziecka skierowane są ku dołowi. Czasami podejmuje się próbę odwrócenia dziecka, za pomocą uciskania brzucha matki. Jednak często poród trzeba rozwiązać cesarskim cięciem.

    Ułożenie podłużne pośladkowe – to takie ustawienie, w którym dziecko ustawia się pośladkami w stronę kanału rodnego, natomiast nóżki ma zgięte w biodrach i wyprostowane w kolanach. W ten sposób, jego stopy znajdują się blisko główki. W tym przypadku poród siłami natury jest możliwy, ale niesie ze sobą pewne ryzyko i lepszym rozwiązaniem może okazać się cesarskie cięcie. Czasami stosuje się też próby odwrócenia dziecka.

    Ułożenie stópkowe – dziecko jest skierowane pupą w stronę kanału rodnego, nóżki także skierowane są w dół. Taka sytuacja uniemożliwia bezpieczny poród siłami natury, dlatego niezbędne jest cesarskie cięcie.

    Ułożenie poprzeczne – dziecko leży w macicy jak w kołysce. Po jednej stronie macicy znajduje się główka, z drugiej zaś nóżki. Pozycja ta uniemożliwia porób własnymi siłami, dlatego wykonuje się cesarskie cięcie.

    Autor: Artur Gwoździowski

    Skomentuj →

Photostream