• Hipoglikemia (inaczej niedocukrzenie)

    Hipoglikemia (inaczej niedocukrzenie) – stan, w którym ilość glukozy we krwi (poza żyłą wrotną) spada poniżej normy. Pełnoobjawowa hipoglikemia występuje zwykle przy stężeniu poniżej 2,2 mmol/l (40 mg/dl) jednak pierwsze objawy rozpoczynają się zazwyczaj stężeniu poniżej 2,8 mmol/l (50 mg/dl), a u cukrzyków nawet przy wyższych wartościach. Hipoglikemia może być przyczyną śmierci.

    Przyczyny

    Egzogenne (zwykle u chorych na cukrzycę)

    • niedożywienie lub głodzenie
    • względne lub bezwzględne przedawkowanie insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych
    • interakcje wyżej wymienionych leków z innymi lekami
    • znaczny wysiłek
    • spożycie alkoholu (u osób zdrowych również, zwłaszcza po spożyciu na czczo)

    Hipoglikemia na czczo

    • insulinoma i inne nowotwory
    • ektopowe wydzielanie jednego z peptydów insulinopodobnych
    • niewydolność wątroby
    • niewydolność kory nadnerczy (np. w chorobie Addisona) lub przysadki mózgowej
    • glikogenozy
    • nesidolastoza
    • choroby nerek powodujące glukozurię

    Hipoglikemia poposiłkowa (reaktywna)

    • wczesny okres cukrzycy
    • zaburzenia opróżniania żołądkowego
    • zespół poresekcyjny (dumping syndrome) po resekcji żołądka
    • rzadkie defekty genetyczne

    Objawy

    ze strony układu przywspółczulnego:

      • silne uczucie głodu
      • osłabienie
      • nudności i wymioty

    ze strony układu współczulnego:

      • niepokój
      • zlewne poty
      • tachykardia
      • drżenie i wzrost napięcia mięśniowego
      • rozszerzenie źrenic

    ze strony ośrodkowego układu nerwowego:

      • „endokrynny zespół psychotyczny” (depresja, dysforia, splątanie, zaburzenia koncentracji)
      • zaburzenia koordynacji ruchowej
      • wystąpienie prymitywnych automatyzmów
      • drgawki
      • objawy ogniskowe
      • senność
      • śpiączka
      • podwójne widzenie
      • zaburzenia oddechu
      • zaburzenia krążenia

    Diagnostyka

    Hipoglikemię różnicuje się z zaburzeniami psychicznymi, padaczką, udarem mózgu i innymi schorzeniami.

    Jeśli w przypadku stwierdzonej hipoglikemii nie stwierdzi się cukrzycy, prowadzi się dalszą diagnostykę w celu ustalenia przyczyny.

    Pomiar stężenia cukru

     Pomiar stężenia cukru

    Leczenie

    Podstawą leczenia jest usunięcie przyczyny. W wielu przypadkach można tego dokonać zachowawczo stosując odpowiednią dietę lub leki.

    W przypadku lekkiej hipoglikemii podaje się choremu 5-20 g glukozy lub sacharozy doustnie w formie krystalicznej lub w roztworze, np. w postaci soku.

    W przypadku ciężkiej hipoglikemii podaje się 40% roztwór glukozy dożylnie, a następnie wlew 5% roztworu glikozy.

    Jeśli nie można podać dożylnie glukozy podaje się domięśniowo glukagon, a następnie po wybudzeniu doustnie glukozę. Należy jednak pamiętać, że podanie glukagonu jest nieskuteczne w przypadku wyczerpania zapasów glukozy w organizmie. Zastosowanie glukagonu przeciwwskazane jest w przypadku hipoglikemii wywołanej spożyciem alkoholu. Nie powinno się go ponadto podawać w przypadku hipoglikemii wywołanej przez doustne leki przeciwcukrzycowe, ponieważ może zwiększać wydzielanie insuliny endogennej.

     

    Skomentuj →

Photostream