• Katar sienny – alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa – leczenie

    Katar sienny – alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Wskutek reakcji organizmu na alergen (głównie pyłki roślin) immunoglobuliny dróg oddechowych uwalniają histaminę drażniącą błonę śluzową nosa.

    Objawy

    • wielokrotne kichnięcia
    • obfita wydzielina z nosa (wodnista lub wodnistośluzowa)
    • swędzenie w nosie
    • zatkanie nosa – jedno lub obustronne
    • zapalenie spojówek, co się objawia zaczerwienieniem, łzawieniem, światłowstrętem oraz świądem oczu.
    • ból głowy
    • w mniejszej liczbie przypadków występują objawy ze strony oskrzeli oraz napady astmatyczne

    Objawy te występują u alergików, przeważnie w okresie kwitnienia roślin (od lutego do sierpnia), gdyż okresy pylenia roślin mają bezpośredni wpływ na sezonowość występowania objawów.

    Etiologia

    Pyłki roślinne (pod mikroskopem)Powstanie kataru siennego uwarunkowane jest dwoma czynnikami: predyspozycją genetyczną, a także kontaktami z alergenem, inicjującym objawy chorobowe. Uczulenie sienne jest wywoływane w przeważającej liczbie przypadków przez pyłki roślinne. Pozostałymi alergenami mogą być – roztocze, spory pleśniowe, pierze, sierść zwierząt. Patomechanizm alergicznego nieżytu nosa polega na kontakcie alergenu z komórkami tucznymi, które występują w błonie śluzowej. Komórki te posiadają na swojej powierzchni przeciwciała – immunoglobuliny E (IgE). W chwili kontaktu z alergenem ulegają one aktywacji i wydzielają zawarte w komórkach przekaźniki, a także czynne biologicznie substancje (prostaglandyny, leukotrieny). Uwolnione przekaźniki powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych zwiększając ich przepustowość, oraz pobudzają gruczoły śluzowe do wydzielania dużej ilości śluzu.

    Powikłania

    • zwiększenie objawów alergicznych
    • rozwój astmy oskrzelowej

    Leczenie

    • Na wstępie wykonuje się testy alergiczne, aby dowiedzieć się jakie konkretnie alergeny usunąć z otoczenia.
    • W leczeniu kataru siennego stosuje się głównie środki antyhistaminowe. W ciężkich przypadkach choroby podawany jest kromoglikan lub nedokromil sodu. Oba leki hamują degranulację mastocytów (komórek tucznych) oraz wydzielanie histaminy i innych substancji, odpowiedzialnych za reakcje alergiczne.

     

    Skomentuj →

Photostream