• Splenomegalia

    Splenomegalia

    Splenomegalia – powiększenie śledziony, zwykle w przebiegu różnych chorób układowych. O splenomegalii mówimy gdy masa narządu przekracza 350 g. Splenomegalia prowadzi często do hipersplenizmu.

    Etiologia

    Przyczyny powiększenia śledziony są bardzo zróżnicowane, ale na ogół są to choroby układowe, a nie ograniczone do śledziony. Można je podzielić ze względu na wielkość powiększenia śledziony, jakie wywołują: masywne, umiarkowane bądź niewielkie.

    Przyczyny masywnego powiększenia śledziony (powyżej 1000 g)

    • Przewlekłe procesy mieloproliferacyjne (przewlekła białaczka szpikowa, metaplazja szpikowa z mielofibrozą)
    • Przewlekła białaczka limfatyczna
    • Białaczka włochatokomórkowa
    • Chłoniaki
    • Malaria
    • Choroba Gauchera
    • Pierwotne nowotwory śledziony
    • Sarkoidoza
    • Czerwienica prawdziwa

    Przyczyny umiarkowanego powiększenia śledziony (500-1000 g)

    • Przewlekły zastój krwi (nadciśnienie wrotne, niedrożność żyły śledzionowej)
    • Ostre białaczki
    • Dziedziczna sferocytoza
    • Ostra talasemia
    • Niedokrwistość hemolityczna na tle autoimmunologicznym
    • Amyloidoza śledziony
    • Choroba Niemanna-Picka
    • Histiocytoza z komórek Langerhansa
    • Przewlekłe stany zapalne śledziony
    • Choroby zakaźne (gruźlica, dur brzuszny)
    • Przerzuty raka lub mięsaka do śledziony
    • Sarkoidoza
    • Wirusowe zapalenie wątroby

    Przyczyny nieznacznego powiększenia śledziony (do 500 g)

    • Ostre zapalenie śledziony
    • Mononukleoza zakaźna
    • Choroby przebiegające z wysoką gorączką

    Przyczyny powiększenia śledziony można również podzielić ze względu na typ czynnika wywołującego.

    Choroby zakaźne

    • malaria
    • schistosomatoza wątrobowa (wtórnie)
    • lejszmanioza
    • echinokokoza wątroby (wtórnie)
    • trypanosomoza
    • Kala-azar
    • histoplazmoza
    • gruźlica
    • jersinioza
    • bruceloza
    • ludzka ehrlichioza
    • leptospirozy
    • kiła
    • dur powrotny
    • dur brzuszny
    • wąglik
    • tularemia
    • AIDS
    • ornitoza
    • różyczka
    • wirusowe zapalenia wątroby
    • mononukleoza zakaźna
    • cytomegalia
    • opryszczka noworodków


    Rozpoznanie

    Powiększoną śledzionę diagnozuje się w badaniu przedmiotowym opukiwaniem i obmacywaniem. Klinicysta bada pacjenta leżącego na prawym boku lub na plecach i określa, czy śledziona jest ukryta pod lewym łukiem żebrowym, czy też przekracza tę granicę. Jeżeli jest wyczuwalna palpacyjnie poniżej łuku żebrowego, określa się jej wielkość, spoistość i bolesność. Badania obrazowe pozwalają określić dokładnie wielkość i kształt narządu oraz zróżnicować przyczyny macalnego guza w jamie brzusznej w przypadkach niepewnych. W takich przypadkach wykonuje się badanie USG, TK albo MRI.

    Klasyfikacja splenomegalii wg WHO

    • I° – Śledziona ukryta pod lewym łukiem żebrowym, niemacalna
    • II° – Śledziona poniżej lewego łuku żebrowego
    • III° – Śledziona sięga do wysokości pępka
    • IV° – Śledziona wyczuwalna w połowie odległości między pępkiem a dołem biodrowym lewym
    • V° – Narząd wypełnia lewy dół biodrowy

    Różnicowanie guza w lewym nadbrzuszu

     

    • Splenomegalia
    • Powiększenie lewej nerki
    • Guz jelita grubego
    • Guz trzustki, torbiel ogona trzustki
    • Powiększenie lewego płata wątroby.

     

     

    Skomentuj →

Skomentuj artykuł

Cancel reply

Photostream