• Zaparcie

    Zaparcie (nazwy potoczne: zatwardzenie, obstrukcja) – utrudnione lub zbyt rzadkie oddawanie stolca.

    Przyczyny

    Osoby zdrowe oddają zazwyczaj 1-2 dobrze uformowane stolce dziennie, czasem stolec co drugi dzień. Zaparcie jest jedną z najczęstszych dolegliwości. Występuje czasem u osób zdrowych spożywających pokarmy z małą zawartością płynów i błonnika, prowadzących siedzący tryb życia, u osób w podeszłym wieku i noworodków oraz u kobiet w zaawansowanej ciąży.

    Często towarzyszy zaburzeniom czynnościowym jelita grubego, zwłaszcza u kobiet, jako tzw. zaparcie nawykowe. W zaparciach kał jest zazwyczaj twardy i suchy, oddawany z wysiłkiem. Zaparcie może być również wywołane przyczynami:

    • mechanicznymi np.:
      • zwężenie jelit przez naciek nowotworowy lub zapalny
      • blizny
      • ucisk z zewnątrz
      • niedrożność jelit,
    • toksycznymi np.:
      • zatrucie ołowiem i arsenem
      • po podaniu niektórych leków, jak opium i atropiny,
    • czynnościowymi np.:
      • zaparcia atoniczne u starców i obłożnie chorych
      • choroby gorączkowe
      • charłactwo
      • zaparcie spastyczne.

    Jedną z częstszych przyczyn zaparcia jest lekceważenie uczucia parcia na stolec, co prowadzi do zaburzenia odruchu defekacyjnego. Leczenie zależy od przyczyny wywołującej. W leczeniu objawowym stosuje się środki przeczyszczające. W zapobieganiu zaleca się picie większej ilości płynów, podejmowanie aktywności fizycznych oraz spożywanie w pokarmach większej ilości błonnika.

    Epidemiologia

    W oparciu o określoną definicję, zaparcia występują u 2% populacji, częściej u kobiet, dzieci i osób starszych

    Leczenie

    • środki objętościowe, np. błonnik, agar, pektyny
    • środki osmotyczne, np. siarczan magnezu (sól gorzka), laktuloza
    • środki zmiękczające kał, np. dokuzan sodu
    • środki poślizgowe, np. olej parafinowy
    • środki drażnące jelito grube (środki kontaktowe), np, liść senesu, kora kruszyny

     

    Skomentuj →

Photostream