• Rak piersi – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie i rokowanie

    Rak piersi – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie i rokowanie

    lekarz Dominika Paradowska z onko-med.pl Rak piersi to jeden z najczęstszych nowotworów złośliwych u kobiet. Stanowi aż 12% spośród nich. U mężczyzn też może się rozwinąć, jednak są to bardzo rzadkie przypadki. Jednocześnie należy do najdłużej znanych nowotworów złośliwych – opisywano go już w starożytności. Poza rakiem, w gruczole sutkowym mogą rozwijać się też łagodne nowotwory, które jednak nie stanowią dużego zagrożenia.

    Rak sutka jest nowotworem złośliwym, czyli takim, który rozwija się w sposób bardzo agresywny, z tendencją do naciekania okolicznych tkanek i tworzenia przerzutów – początkowo do okolicznych węzłów chłonnych, a następnie również to innych tkanek i narządów. Nowotwory łagodne piersi rosną często w postaci otoczonego torebką guza lub torbieli wypełnionej płynem. Natomiast nowotwory złośliwe naciekają otaczające tkanki, niszcząc je. Usuwając taki nowotwór, wycina się też spory margines zdrowej tkanki tak, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu. Niewątpliwie najgroźniejszą cechą nowotworów złośliwych jest ich skłonność do dawania przerzutów. Komórki nowotworowe wędrują naczyniami krwionośnymi lub chłonnymi po całym organizmie. W okolicach, w których się umiejscowią, powodują rozwój kolejnego nowotworu zwanego przerzutem. Dlatego właśnie tak ważne jest wczesne wykrywanie tej choroby, kiedy jest jeszcze ograniczona do samej piersi. Wtedy szansa na całkowite wyleczenie jest o wiele większa.

    Jak powstaje rak piersi?

    Rak piersi rozwija się z normalnych komórek budujących gruczoł piersiowy. Mogą to być komórki gruczołowe, które w okresie laktacji produkują mleko lub komórki przewodzików, którymi to mleko transportowane jest do brodawki. Inne, również bardzo groźne nowotwory złośliwe piersi, mogą brać swój początek z tkanki tłuszczowej lub włóknistej sutka. Nie są wtedy zaliczane do raków, gdyż określenie „rak” zarezerwowane zostało przez histopatologów tylko dla nowotworów złośliwych wywodzących się z komórek nabłonkowych (w piersi występują więc raki przewodowe i gruczołowe, reszta to nowotwory złośliwe bądź łagodne).

    Można zapytać, jak to się dzieje, że nasze komórki nagle przekształcają się i złośliwieją? Rak rozwija się na skutek mutacji. Powodują one, że komórki przestają słuchać poleceń własnego organizmu, zaczynają się dzielić i powielać bez żadnej kontroli. Niekiedy zdarza się, że taką mutację dziedziczymy po rodzicach, ale ma to miejsce jedynie w 5-10% wszystkich przypadków raka piersi. Częściej jednak dochodzi do mutacji u samego pacjenta. Ryzyko powstania takich nieprawidłowości genetycznych wzrasta wraz z wiekiem.

    Rozwijający się rak nacieka okoliczne tkanki, wciskając się między budujące je komórki. Po pewnym czasie, nabiera zdolności do dawania przerzutów, które szerzą się przede wszystkim naczyniami limfatycznymi. W pierwszej kolejności dotyczą węzłów chłonnych zlokalizowanych w okolicy sutka, głównie pachowych. Dalej nowotwór może atakować inne części ciała i narządy. Dla raka sutka charakterystyczne są przerzuty do kości, np. kręgosłupa.

    Co może przyczyniać się do rozwoju raka piersi?

    Ze statystyk wynika, że co ósma kobieta zachoruje w ciągu swojego życia na raka piersi. Nie należy się jednak zbytnio przerażać tą statystyką, gdyż duża część z tych przypadków będzie miała miejsce u kobiet w podeszłym wieku. Przykładowo u kobiety w wieku 30-40 lat ryzyko to będzie wynosić tylko 0,5%, u kobiety 65 letniej natomiast 2,5%.

    Jest to ryzyko uśrednione, u danej kobiety może być ono inne, mniejsze lub większe. Mają na to wpływ różne czynniki. Niektóre jak płeć, wiek, predyspozycje genetyczne nie zależą od nas, inne dają się modyfikować, dzięki czemu ryzyko zachorowania będzie mniejsze.

    płeć – 99% przypadków choroby dotyczy kobiet a zaledwie 1% mężczyzn i to przede wszystkim ze skłonnością rodzinną
    wiek – im kobieta starsza tym ryzyko rozwoju raka większe, dlatego zaleca się regularne badania mammograficzne piersi u kobiet po 40 roku życia co dwa lata a u kobiet po 50 roku życia co rok
    predyspozycje genetyczne – niektóre osoby z odziedziczonymi mutacjami w pewnych genach, mają większą skłonność do wystąpienia raka piersi. U tych pacjentek ryzyko zachorowania jest większe a nowotwór może pojawić się w młodszym wieku. Takie kobiety powinny wcześniej rozpocząć kontrolę piersi i badać się częściej.
    rasa – kobiety rasy białej są bardziej narażone
    dieta – nadmierne spożywanie tłuszczów, zwłaszcza zwierzęcych, bogatych w cholesterol sprzyja rakowi piersi
    aktywność fizyczna – udowodniono, że siedzący tryb życia i mała aktywność fizyczna także sprzyjają chorobie
    nadmierne spożycie alkoholu – może powodować upośledzenie degradacji estrogenów w wątrobie a co za tym idzie może mieć niekorzystny wpływ na piersi
    palenie papierosów – uważa się, że ma niekorzystny wpływ, chociaż nie jest to do końca udowodnione
    ciąża – kobiety które nie rodziły w ogóle lub rodziły w późnym wieku są około dwa razy bardziej narażone na rozwój choroby
    choroby gruczołu piersiowego – stwierdzono, że atypowy rozrost sutka a także gwiaździsta blizna, które są chorobami rozrostowymi sutka, zwiększają ryzyko rozwoju raka, natomiast inne choroby tego typu nie mają wpływu lub tylko nieznacznie podnoszą ryzyko zachorowania
    rak drugiej piersi – jeśli wystąpił zwiększa ryzyko rozwoju tej samej choroby w zdrowej piersi
    promieniowanie jonizujące – czyli takie, które jest stosowane w prześwietleniach, jeśli jest nadużywane, zwiększa ryzyko rozwoju raka sutka, szczególnie u kobiet które były naświetlane przed 30 rokiem życia, czyli wtedy kiedy sutek się jeszcze rozwija
    zastępcza terapia hormonalna (HTZ) – wiadomo już, że HTZ stosowana po klimakterium zwiększa ryzyko rozwoju raka piersi oraz raka szyjki macicy. Nie oznacza to, że nie należy stosować tych terapii. Często korzyści z nich wynikające przeważają nad ryzykiem. Z pewnością HTZ nie powinny stosować kobiety z rodzinną skłonnością do raka piersi oraz kobiety palące.
    nadwaga – po menopauzie, nadwaga zwiększa ryzyko rozwoju nowotworu piersi z powodu produkcji przez tkankę tłuszczową estrogenów

    Jakie są objawy raka piersi?

    Rak piersi może nie dawać żadnych objawów, dlatego tak ważne jest regularne badanie piersi. Niektóre guzy mogą być wyczuwalne pod palcami jako twarde, niebolesne zgrubienia o nierównym brzegu. Czasem jednak są miękkie i okrągłe.

    Inne objawy, które powinny zwrócić Twoją uwagę to:

    • opuchnięta pierś, w całości lub częściowo
    • zaczerwienienie skóry nad piersią lub jej zaciągnięcie
    • ból i tkliwość piersi
    • zaciągnięcie brodawki
    • wydobywające się z piersi upławy
    • stwardnienie lub guzek pod pachą

    Wymienione objawy, za każdym razem wymagają konsultacji z lekarzem.

    Samobadanie piersi

    Samobadanie piersi powinno być godnym pochwały nawykiem każdej świadomej i dbającej o swoje zdrowie kobiety po 20 roku życia. Stanowi bardzo ważny element wczesnego wykrywania raka piersi. Badanie powinno być przeprowadzane regularnie. Początkowo często pojawiają się trudności z interpretacją tego co wyczuwamy pod palcami. Jednak im dłużej bada się swoje piersi, tym łatwiej jest rozpoznać, czy dzieje się coś niepokojącego. Samokontrolę piersi powinno się przeprowadzać co miesiąc. Najlepiej kilka dni po menstruacji. Po menopauzie natomiast dobrze jest wybrać sobie jeden dzień w miesiącu i wtedy badać piersi.

    Samobadanie piersi składa się z dwóch podstawowych etapów:

    • oglądanie piersi
    • badanie dotykowe

    Oglądanie piersi w pozycji stojącej, powinno odbywać się przed dużym ściennym lustrem. Ważne jest żebyś badała się w spokoju i prywatności, tak abyś mogła przez tą chwilę poświęcić sobie samej całą uwagę.

    W pierwszej kolejności powinnaś stanąć na wprost lustra i dobrze przyjrzeć się swojemu biustowi. Musisz zwrócić uwagę, czy nie pojawiły się zmiany w wielkości, kształcie, symetrii piersi, zmiany koloru skóry czy brodawek lub jej zaciągnięcia. Kolejnym krokiem jest uniesienie ramion do góry i założenie rąk za głowę. Teraz przyglądnij się swoim piersiom z profilu, zwróć uwagę na doły pachowe. Następnie, stając znów na wprost, oprzyj ręce o biodra dociskając je mocno, tak aby napięły się mięśnie klatki piersiowej. Ponownie przyjrzyj się uważnie piersiom. Ostatnim etapem oglądania piersi jest pochylenie się do przodu. W tej pozycji zwróć szczególną uwagę na ewentualne zaciągnięcia, zmiany kształtu lub pomarszczenia skóry.

    Podczas całego oglądania piersi, powinny Cię zainteresować ewentualne:

    • zmiany wielkości lub kształtu piersi
    • dołeczki, zaciągnięcia, owrzodzenia i przebarwienia skóry
    • zmiany w wyglądzie brodawek
    • krwawienia lub wydzielina z sutka
    • skóra wyglądająca jak „skórka pomarańczy”
    • bardziej niż do tej pory widoczne, przez skórę, żyły
    • obrzęknięty dół pachowy lub ramię

    Pamiętaj, że piersi nie są jednorodne. W badaniu możesz wyczuć różnej wielkości zgrubienia. Ważne jest aby dobrze poznać swoje piersi. Podejrzane są zawsze nowo powstałe guzki, które nie podlegają zmianom w trakcie całego cyklu i nie znikają po krwawieniu miesiączkowym.

    Badanie palpacyjne, czyli badanie dotykiem wykonuj w pozycji stojącej i leżącej. Leżąc, rękę znajdującą się po stronie badanej piersi, połóż pod głowę. Badanie przeprowadzaj zawsze ręką przeciwną. Dłoń ułóż równolegle do powierzchni skóry, badaj całą jej powierzchnią, nie zaś samymi opuszkami palców. Prawidłowa technika oceny piersi, polega na zataczaniu dłonią niewielkich kółek, w każdym miejscu po trzy razy, starając się stopniowo zwiększać nacisk, od niewielkiego po głębokie badanie gruczołu. W ten sposób możesz wykryć zmiany, które są położone na różnych głębokościach.

    Badanie wykonuj trzema metodami:

    po okręgach – zataczamy dłonią wokół brodawki niewielkie kręgi a następnie coraz większe, kierując się spiralnie ku obwodowi piersi. Jednocześnie, wzdłuż tych okręgów zataczamy małe kółka, po trzy w każdym miejscu, stopniując nacisk.
    po promieniach – od środka brodawki kierujemy się dłonią na zewnątrz, wzdłuż linii rozchodzących się w kierunku poszczególnych godzin, tak jak na tarczy zegara
    od góry do dołu – dłoń kierujemy od góry do dołu, a następnie w stronę przeciwną, badając w ten sposób całą pierś.

    Dodatkowo, zawsze badaj pachy i doły nadobojczykowe. W tych miejscach znajdują się węzły chłonne, do których rak piersi często daje przerzuty. Należy także pamiętać o tym, że u kobiet po 40 roku życia uzupełnieniem samobadania piersi powinno być badanie przeprowadzane przez lekarza. Powinno się ono odbywać raz do roku.

    Mammografia

    Jest nieinwazyjnym badaniem gruczołu sutkowego, polegającym na prześwietleniu piersi promieniami rentgena. Wynik otrzymuje się w postaci kliszy z opisem. Badanie powinno być wykonywane co dwa lata u wszystkich kobiet w wieku od 40 lat, natomiast u kobiet powyżej 50 lat co rok. Jeśli w rodzinie któraś z kobiet chorowała na raka piersi, zaleca się rozpoczęcie badań profilaktycznych wcześniej. Mammografia jest badaniem przesiewowym i całkowicie darmowym. Wystarczy skierowanie od lekarza rodzinnego. Często też wysyłane są listowne zaproszenia na kontrolę piersi.

    Mammografia nie wykrywa wszystkich zmian w piersi. Uważa się, że około 10% nowotworów nie udaje się rozpoznać tym sposobem. Dlatego tak ważne jest samobadanie piersi. Zdjęcie może uwidocznić zwapnienia lub lite masy, jednak często nie umożliwia rozpoznania charakteru wykrywanej w sutku zmiany. W przypadku takich niejasności, lekarz najczęściej kieruje pacjentkę na badanie USG. Można posłużyć się też tak zwaną mammografią diagnostyczną, która wykonywana jest na aparacie wyższej klasy niż w przypadku mammografii przesiewowej. Jeśli przy pomocy tych badań także nie uda się z całą pewnością wykluczyć raka, konieczne jest wykonanie biopsji sutka.

    Badanie USG

    W badaniu tym wykorzystuje się ultradźwięki, które wysyłane są przez przyłożoną do ciała głowicę. Przenikają one w głąb ciała, odbijają się od poszczególnych tkanek i wracają do głowicy. Z zebranych w ten sposób informacji, komputer tworzy przekrojowy obraz badanego narządu. W trakcie USG, badaną powierzchnię ciała pokrywa się specjalnym żelem, którego zadaniem jest przeciwdziałanie odbijaniu się fal przy wnikaniu do ciała.

    Badanie ma zastosowanie w ocenie charakteru zmian wykrytych przez mammografię. Umożliwia także stałą kontrolę rozwoju ewentualnego nowotworu, gdyż w przeciwieństwie do mammografii może być stosowane bardzo często, bez negatywnego wpływu na zdrowie kobiety.

    Biopsja

    Biopsje dzielimy na cienkoigłową aspiracyjną i gruboigłową. Ta pierwsza metoda polega na pobraniu materiału za pomocą cienkiej igły biopsyjnej, do której zasysane są komórki pochodzące ze zmiany. Za pomocą biopsji gruboigłowej pobiera się większe wycinki, co umożliwia precyzyjniejszą ich ocenę. Biopsję wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, pod kontrolą USG lub mammografii, tak aby lekarz mógł pobrać próbkę z właściwego miejsca. Następnie pobrany fragment badany jest przez patologa pod mikroskopem. W ten sposób można jednoznacznie ustalić czy badana zmiana jest rakiem.

    Pomimo, że jest to zabieg inwazyjny, nie stanowi zagrożenia dla zdrowia pacjentki. Po wkłuciu może pozostać niewielki ślad, który i tak najczęściej zanika.

    Stosuje się również tak zwaną biopsję otwartą. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, przecinając skórę nad guzkiem i wycinając go. Jeszcze w trakcie trwania takiego zabiegu, można pod mikroskopem ocenić rodzaj zmiany. Jeśli patomorfolog stwierdzi obecność komórek raka, chirurg może poszerzyć margines wycinanych z guzem tkanek, tak aby nie doszło do wznowy choroby.

    Badanie biopola

    Jest to bardzo nowoczesna metoda diagnozowania nowotworów piersi. Póki co jest w fazie testów i nie jest szeroko stosowana. Polega na wykrywaniu braku różnicy potencjałów na błonach komórek nowotworowych. Jest metodą nieinwazyjną a jednocześnie bardzo czułą. Ocenia się, że wykrywa około 98% przypadków nowotworów piersi.

    Rokowanie

    Ostateczne stwierdzenie raka piersi wymaga zawsze badania materiału biopsyjnego pod mikroskopem. Zadaniem oceniającego próbkę lekarza patomorfologa, jest nie tylko samo stwierdzenie lub wykluczenie raka, ale także jego dokładna ocena. W ten sposób można określić typ i stopień złośliwości nowotworu. Czynniki te mają wpływ na rokowanie. Stopień złośliwości określa jak szybko nowotwór może rosnąć oraz jaki jest jego potencjał do naciekania i dawania przerzutów.

    Jeszcze większe znaczenie ma stopień zaawansowania choroby. Stąd tak duży nacisk kładzie się na jego wczesne wykrywanie. Rak cały czas się rozwija. Rozpoczyna się jako postać przedinwazyjna, nie mająca jeszcze zdolności do dawania przerzutów. Z czasem rośnie i nacieka okoliczne tkanki. Następnie daje przerzutu do okolicznych węzłów chłonnych a w końcu do innych narządów. Wraz z upływem czasu (lat), stopień zaawansowana choroby wzrasta, natomiast szansa na wyleczenie sukcesywnie maleje.

    Do ustalenia stopnia zaawansowania raka sutka, służy specjalnie opracowana w tym celu skala. Wyróżnia się w niej pięć głównych stopni (0-IV). Im wyższy stopień zaawansowania choroby, tym szansa na wyleczenie jest mniejsza. W ocenie tej bierze się pod uwagę wielkość guza pierwotnego oraz obecność przerzutów do węzłów chłonnych i narządów.

    Stopień zaawansowania

    Opis

    0 – Komórki nowotworowe znajdują się jedynie w przewodach sutka i nie naciekają okolicznych tkanek

    I – Guz ma nie więcej niż 2 cm wielkości i jest ograniczony tylko do piersi

    IIA – Guz nie większy niż 2 cm z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych lub większy niż 2 cm ale mniejszy niż 5 cm bez przerzutów do węzłów chłonnych

    IIB – Guz jest wielkości od 2 do 5 cm z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych lub jest większy niż 5 cm ale bez przerzutów do węzłów chłonnych

    IIIA – Guz każdej wielkości z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych, które są zrośnięte ze sobą lub z okolicznymi tkankami, brak przerzutów do ściany klatki piersiowej

    IIIB – Guz każdej wielkości, z przerzutami do ściany klatki piersiowej i węzłów chłonnych pachowych, które ulegają zrastaniu

    IIIC – Guz każdej wielkości z przerzutami do węzłów chłonnych pod i nadobojczykowych

    IV – Rak daje przerzuty do innych narządów

    Stadium 0 to rak przedinwazyjny, stadium I, II i niekiedy III są fazą wczesną nowotworu, natomiast reszta III i IV stopnia to choroba nowotworowa zaawansowana.

    Metody leczenia

    Jak już wcześniej pisaliśmy, wybór właściwego leczenia nie jest łatwy. W dużej mierze zależy od typu raka i stopnia zaawansowania. Ważny jest także stan pacjentki, jej wiek, towarzyszące choroby oraz stan hormonalny (pacjentka przed lub po menopauzie).

    Jeśli jest to możliwe dąży się do pełnego wyzdrowienia kobiety.

    Chirurgia jest podstawową metodą leczenia, dającą szansę na całkowite pokonanie choroby. Radykalna mastektomia to inaczej odjęcie piersi wraz w wycięciem okolicznych węzłów chłonnych, które mogą być siedliskiem przerzutów. Niestety często zdarza się, że po kilku latach następuje wznowa choroby. Dzieje się tak z powodu mikroprzerzutów szerzących się naczyniami krwionośnymi. Ważnym czynnikiem w ocenie ryzyka wznowy po zabiegu usunięcia piersi, jest zajęcie węzłów chłonnych. Jeśli są one zaatakowane przez nowotwór, to ryzyko nawrotu w ciągu 10 lat od mastektomii wynosi aż 75%. Jeśli węzły nie są zajęte ryzyko to maleje do 25%. Kiedy ryzyko wznowy jest duże stosuje się radioterapię jako leczenie uzupełniające.

    W przypadku wcześnie wykrytych raków piersi, istnieje możliwość przeprowadzenia zabiegu oszczędzającego sutek. Polega on na usunięciu samego nowotworu wraz z marginesem zdrowych tkanek otaczających go. Takie leczenie uzupełnia się radioterapią. W mało zaawansowanych nowotworach, metoda ta jest tak samo skuteczna jak radykalna mastektomia, natomiast pierś zostaje uratowana.

    W leczeniu raka gruczołu sutkowego, wykorzystuje się zazwyczaj radioterapię zewnętrzną. Pacjenci najczęściej z przerażeniem słuchają o tej formie terapii. Tymczasem jest to stosunkowo bezpieczna metoda leczenia. Polega ona na niszczeniu komórek nowotworowych, które mogły pozostać po zabiegu. Stosowana jako leczenie uzupełniające znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu choroby. Ciało toleruje tylko pewną, określoną dawkę promieniowania. Jeśli dana część ciała była naświetlana maksymalną dopuszczalną ilością promieni, nie można w tej okolicy powtórzyć leczenia, na przykład na wypadek wznowy. Po kilku zabiegach pierś może być obrzmiała i ciężka. Najczęstszym skutkiem ubocznym radioterapii jest skórny odczyn popromienny. Objawia się on rumieniem, który może piec, swędzieć i złuszczać się. W cięższych poparzeniach, przybiera postać trudno gojącej się rany. W takich przypadkach należy chronić naświetlane miejsce przed promieniowaniem słonecznym i ostrożnie stosować dezodoranty, które mogą dodatkowo podrażniać skórę.

    Chemioterapia

    Chemioterapia znalazła zastosowanie w terapii raka piersi, jako leczenie uzupełniające po zabiegach chirurgicznych. Zmniejsza ona podobnie jak radioterapia, ryzyko nawrotów choroby, niszcząc pozostałe w organizmie komórki nowotworowe. Standardem jest stosowanie kilku wysoce aktywnych cytostatyków, czyli leków hamujących podziały komórek nowotworowych. Niestety substancje te mają też niekorzystne działanie na zdrowe tkanki. Chemioterapia ma szereg skutków niepożądanych. Powoduje przede wszystkim wypadanie włosów. Jednak należy podkreślić, że jest to efekt przejściowy, gdyż po zaprzestaniu leczenia, włosy odrastają. Innymi poważniejszymi skutkami terapii mogą być uszkodzenia szpiku, które objawiają się podatnością na infekcje, zaburzeniami krzepliwości, nudnościami, biegunkami i utratą apetytu. Wiele tych dolegliwości można łagodzić odpowiednim leczeniem. Pacjentka powinna w trakcie chemioterapii unikać okazji do infekcji, gdyż mogą być one trudne do wyleczenia.

    Jeśli rak jest hormonozależny, wtedy jako leczenie uzupełniające można zastosować terapię hormonalną (tamoksifen, inhibitory aromatazy i inne). Leki te mogą powodować osłabienie kości, zwiększać ryzyko zakrzepów, prowokować upławy i podrażnienia pochwy, zaburzenia miesiączkowania, nudności i wymioty. Stosując tamoksifen łatwiej zajść w ciążę. Poważniejsze skutki niepożądane należą do rzadkości, zalicza się do nich zwiększone ryzyko zakrzepów, zatorów, udaru mózgu, a także rozwoju raka szyjki macicy.

    W przypadku raka wykazującego ekspresję (produkcję) receptorów HER2, skuteczne może być zastosowanie przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciw niemu, zwanego trastuzumabem (Herceptin). Lek powoduje zahamowanie podziałów komórek nowotworowych. Objawami niepożądanymi mogą być dolegliwości grypowe. Lek wpływa niekorzystnie na serce i płuca, w skrajnych przypadkach może dojść do zaburzenia w oddychaniu lub niewydolności serca.

    Po zabiegu mastektomii, kobieta ma możliwość zdecydowania się na rekonstrukcję piersi bądź stosowanie protezy. W rekonstruowaniu sutka można zastosować wypełnienie silikonem, jednak w ostatnich czasach bezpieczeństwo tej metody stało się dyskusyjne. Można też stosować wypełnienie tkanką pobraną z innej części ciała. Odbudowę piersi można przeprowadzić jeszcze w trakcie zabiegu usunięcia piersi bądź w późniejszym czasie.

    Nie zawsze stopień zaawansowania nowotworu pozwala na wyleczenie pacjentki. Ma to miejsce przede wszystkim w raku piersi uogólnionym, kiedy zajęte są już inne narządy. W takich stanach stosuje się leczenie mające na celu spowolnienie rozwoju choroby oraz zwiększenie komfortu życia kobiety.

    Autor: Artur Gwoździowski

    Skomentuj →
  • Posted by Domiśka on Maj 17, 2016, 11:13 am

    Czasem samobadanie piersi nie wystarczy, bo zbyt późno można wyczuć guzki. Ważne jest by często chodzić na kontrole lekarskie. Radko kto zdaje sobie sprawę z tego że może być obciążony genetycznie, dlatego ważne jest wykonanie badań w tym kierunku. Geny BRCA1 i BRCA2 w dużym stopniu odpowiadają za zwiększone ryzyko powstania raka piersi i widziałam że badają je na zdrowegeny.pl. Cieszy nie fakt że ludzie są coraz bardziej świadomi i coraz częściej decydują się na badań genetycznych

    Reply →
  • Posted by viagra on Wrzesień 20, 2016, 12:44 pm

    http://online9vpharmacy.com/ ,

    Reply →

Skomentuj artykuł

Cancel reply

Photostream