• Osteoartroza – jak z nią wygrać?

    Osteoartroza – jak z nią wygrać?

    Zwyrodnienie stawów (osteoartroza) staje się obecnie coraz poważniejszą kwestią ze względu na zjawiska dotykające znacznej części społeczeństwa: otyłość, brak ruchu lub jego monotonne powtarzanie, urazy komunikacyjne i sportowe. W niektórych krajach choroba ta dotyka przeszło 20% populacji osób powyżej czterdziestego roku życia, powodując ból oraz dysfunkcję narządu ruchu.

    Gdzie czyha wróg?

    Osteoartroza może występować w każdym stawie, w którym znajduje się chrząstka szklista, jednak najczęściej zmiany dotyczą poddanych największym obciążeniom stawów kończyn dolnych – biodrowego i kolanowego. Na ich obciążenie istotny wpływ ma masa ciała pacjenta. Wcześnie powstała nadwaga (między dwudziestym a dwudziestym dziewiątym rokiem życia) może prowadzić do częstszego występowania zmian zwyrodnieniowych już po przekroczeniu pięćdziesiątego roku życia. Problem jest dość poważny, ponieważ proces chorobowy dotyka mięśni, aparatu torebkowo-więzadłowego stawu, powierzchni stawowych, warstwy podchrzęstnej kości, a nierzadko również sąsiadujących stawów.

    Metody leczenia choroby zwyrodnieniowej

    W leczeniu zmian zwyrodnieniowych stawów, poza metodami inwazyjnymi, stosuje się szeroki wachlarz metod nieoperacyjnych. Główne cele leczenia to:

    • redukcja bólu
    • poprawa funkcji motorycznej kończyny.

     

    Do najczęstszych metod służących redukcji objawów zwyrodnienia i poprawie komfortu życia pacjentów można zaliczyć farmakoterapię, fizykoterapię, rehabilitację oraz redukcję masy ciała, a także stosowanie różnego rodzaju protez lub przyrządów ortopedycznych.

    Osteoartroza – leki przeciwbólowe

    Leczenie przeciwbólowe ma na celu nie tylko eliminację lub minimalizację bólu, lecz również poprzez jego redukcję zmniejszenie odruchowego napięcia mięśni.

    Osteoartroza – niesteroidowe leki przeciwzapalne

    Gdy oprócz bólu występuje obrzęk, wysięk lub wzmożone ucieplenie stawu, pojawiają się wówczas wskazania do zastosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Należy je aplikować bardzo ostrożnie osobom z przebytą chorobą wrzodową, chorobami nerek, nadciśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami krzepliwości krwi.

    Osteoartroza – steroidowe leki przeciwzapalne

    Steroidowe leki przeciwzapalne są ważną, ale i niebezpieczną bronią w walce z chorobą zwyrodnieniową. Są to preparaty hormonalne o bardzo silnym działaniu przeciwzapalnym w zależności od sposobu podania – miejscowym bądź ogólnym. Przeciwwskazaniami do zastosowania tej metody są stany zakaźne ostre (bateryjne, grzybicze, wirusowe), choroba wrzodowa żołądka, nasilona osteoporoza, zaburzenia psychiczne, niewydolność nerek, jaskra oraz cukrzyca.

    Kwas hialuronowy – nadzieja na zdrowe stawy?

    W ostatnich latach wprowadzono do leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów kwas hialuronowy – główny składnik płynu stawowego. W warunkach fizjologicznych hialuronian (sól kwasu hialuronowego) jest związkiem syntetyzowanym i wydzielanym do płynu stawowego przez komórki błony maziowej – synowiocyty. Warunkuje on lepko-sprężyste właściwości płynu stawowego oraz odgrywa istotną rolę w prawidłowym ruchu stawu. W przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów zmniejsza się stężenie hialuronianu. Stąd też postanowiono uzupełnić ubytki kwasu hialuronowego jego syntetycznym odpowiednikiem wprowadzanym dostawowo w iniekcjach.

    Wiskosuplementacja to właśnie metoda polegająca na dostawowej suplementacji kwasu hialuronowego w bezbolesnych iniekcjach, podawanych w odstępach siedmiodniowych i powtarzanych od trzech do pięciu razy. Taki zabieg powoduje wzrost lepkości i elastyczności płynu stawowego, jego odżywienie oraz zwiększenie „śliskości” chrząstki stawowej, co poprawia warunki biomechaniczne stawu. Substancja ta zapewnia płynny ruch i zmniejsza tarcie powierzchni stawowych, a jednocześnie jest źródłem związków odżywczych dla chrząstki. Zaletą kwasu hialuronowego jest prawie całkowity brak efektów ubocznych.

    Największa zauważalna poprawa występuje u pacjentów z pierwszym stopniem zmian radiologicznych w stawie (do ok. 90%), ale nawet u pacjentów z czwartym stopniem zaawansowania choroby dochodzi do znacznego złagodzenia dolegliwości (ok. 40–50%). Co ciekawe, przy drugiej serii iniekcji pacjenci zgłaszają znacznie szybszą poprawę i zmniejszenie dolegliwości bólowych (ok. 80%).

    Inna nowoczesna metoda stosowana w ostatnich latach – doustne podawanie siarczanu chondroityny, który ma pełnić funkcję ochronną wobec chrząstki stawowej – nie posiada wiarygodnie potwierdzonej wartości terapeutycznej w postaci doniesień naukowych.

    Osteoartroza – fizykoterapia

    Poza farmakoterapią, w leczeniu osteoartrozy ogromną rolę odgrywa fizykoterapia połączona z odpowiednią rehabilitacją. Wielu autorów podkreśla postępujące w trakcie choroby przykurcze stawów, osłabienie mięśni oraz ogólne osłabienie kondycji pacjentów, także psychicznej, co z kolei znacznie utrudnia i spowalnia leczenie.

    Leczenie zachowawcze może przebiegać w kilku niezależnych od siebie płaszczyznach. Efektywność omówionych metod jest różna. Tak duża liczba ich odmian wciąż świadczy o braku jednego skutecznego sposobu leczenia. Dlatego też należy stosować kombinacje metod zaakceptowanych przez pacjenta.

    Przyczyny choroby zwyrodnieniowej stawów:

    • przeciążenia stawów
    • urazy wypadkowe
    • intensywny trening sportowy
    • zaburzenia neurologiczne
    • otyłość.

     

    Ruch to zdrowie!

    W osteoartrozie rehabilitacja ruchowa jest niezwykle istotna, gdyż zapobiega zahamowaniu odżywiania stawów przez organizm, usztywnieniu, zanikom mięśni i wiotczeniu więzadeł.

    Skomentuj →

Skomentuj artykuł

Cancel reply

Photostream