• Układ krwionośny człowieka – budowa

    Układ krwionośny człowieka (łac.sistema sanguiferum hominis) jest układem zamkniętym, co oznacza, że krew (łac. sanguis) krąży w systemie naczyń krwionośnych, a serce (łac. cor) jest pompą, która wymusza nieustanny obieg krwi. Układ ten wraz z układem limfatycznym (łac. sistema lyphaticum) tworzą układ krążenia (łac. sistema circulatorium).

    Czytaj więcej →
  • Ambulatoryjne całodobowe monitorowanie ciśnienia krwi

    Ambulatoryjne całodobowe monitorowanie ciśnienia krwi (ang.Ambulatory blood pressure monitoring – ABPM). Inna nazwa spotykana w Polsce to Holter ciśnienia tętniczego krwi.

    Czytaj więcej →
  • Morfologia krwi

    Morfologia krwi – podstawowe badanie diagnostyczne, polegające na ilościowej i jakościowej ocenie elementów morfotycznych krwi. Do standardowego badania składu krwi należą: RBC, MCV, MCH, MCHC, WBC, PLT, HGB, HCT. Badanie ilościowe poszczególnych elementów układu białokrwinkowego (granulocyty, limfocyty, monocyty) wykonywane jest zazwyczaj ręcznie pod mikroskopem lub za pomocą automatu (tzw. „rozmaz”).

    Czytaj więcej →
  • Zespoły mieloproliferacyjne (ang. MPS)

    Zespoły mieloproliferacyjne (ang. MPS – myeloproliferative syndrome) – grupa chorób charakteryzujących się nadprodukcją jednego lub kilku składników morfotycznych krwi. Nazwa została po raz pierwszy wprowadzona w 1951 roku przez Williama Damesheka.

    Czytaj więcej →
  • Zespół antyfosfolipidowy (APS, zespół Hughesa)

    Zespół antyfosfolipidowy (APS, zespół Hughesa, zespół antykardiolipinowy) – jest to schorzenie charakteryzujące się występowaniem krążących przeciwciał antyfosfolipidowych. Kliniczną manifestacją tego stanu jest występowanie zmian zakrzepowo-zatorowych w naczyniach oraz powikłań ginekologicznych. Jest też nazywany zespołem Hughesa na cześć angielskiego reumatologa Grahama R.V. Hughesa zajmującego się problematyką toczniową.

    Czytaj więcej →
  • Zapalenie (łac. inflammatio, phlogosis, erysipelas)

    Zapalenie (łac. inflammatio, phlogosis, erysipelas), czyli reakcja zapalna, to nieswoisty proces, w wyniku którego leukocyty mogą wydostać się z naczynia krwionośnego do miejsca, w którym wystąpiło uszkodzenie. Może ono być spowodowane czynnikami chemicznymi, fizycznymi, biologicznymi (patogeny) albo ogólnie egzo- i endogennymi.

    Czytaj więcej →
  • Wstrząs hipowolemiczny, kardiogenny, septyczny

    Wstrząs to stan kliniczny, w którym na skutek dysproporcji między zapotrzebowaniem a dowozem odpowiedniej ilości tlenu do komórek organizmu dochodzi do upośledzenia funkcji i niewydolności ważnych dla życia narządów.

    Czytaj więcej →
  • Zespół Cushinga – objawy, leczenie

    Zespół Cushinga (łac. syndroma Cushing, ang. Cushing’s syndrome) – to zespół objawów chorobowych związanych z występowaniem podwyższonego poziomu kortyzolu (lub innych steroidów nadnerczowych) w surowicy krwi. Najczęstszą przyczyną występowania zespołu Cushinga jest długotrwałe podawanie glikokortykosterydów w leczeniu innych chorób.

    Czytaj więcej →
  • Niewydolność serca – objawy, leczenie

    Niewydolnością serca określa się zespół objawów klinicznych wynikających z zaburzeń strukturalnych lub czynnościowych serca, które prowadzą do upośledzenia napełniania komór i/lub jego funkcji skurczowej, w stopniu niewystarczającym do zapewnienia potrzeb organizmu. Tym sposobem powstaje ujemny bilans między ilością krwi dostarczonej a krwi potrzebnej. Przyczyną takiego stanu są choroby serca np. niedokrwienie, martwica, arytmia, niedomykalność zastawek.

    Czytaj więcej →
  • Zator (łac. Embolia)

    Zator (łac. Embolia) – nagłe zamknięcie światła naczynia tętniczego przez czop zatorowy (łac. embolus) będący skrzepliną, urwaną blaszką miażdżycową, cząsteczkami tłuszczu (np. po złamaniach kości), fragmentami tkanki nowotworowej, wodami płodowymi, bakteriami, pasożytami lub banieczkami gazu (zwykle azotu w przebiegu choroby kesonowej). Zator tętnicy końcowej czynnościowo powoduje zawał.

    Czytaj więcej →

Photostream