Tętniak aorty

Tętniak aorty - poszerzenie aorty o ponad 50 % w stosunku do jej prawidłowej szerokości.

 

 

Spis treści1 Patogeneza
2 Podział
2.1 Typy
2.2 Podział ze względu na kształt
2.3 Ze względu na miejsce występowania wyróżniamy
2.4 Klinicznie rozróżniamy trzy fazy
2.5 Tętniaki rozwarstwiające
2.5.1 podział wg De Bakeya
2.5.2 podział Stanford
3 Objawy
4 Powikłania
5 Rozpoznanie
6 Leczenie

 

Patogeneza

Tętniaki występują najczęściej jako skutek procesów miażdżycowych, urazów, nadciśnienia tętniczego, gwałtownego i dużego wysiłku, jako powikłanie procesu zapalnego. Dawniej były charakterystyczne dla przebiegu kiły.

 

PodziałTypy

• tętniak prawdziwy
• tętniak rozwarstwiający

 

Podział ze względu na kształt

• tętniaki workowate
• tętniaki wrzecionowate

 

Ze względu na miejsce występowania wyróżniamy

• tętniak aorty piersiowej
• tętniak aorty brzusznej
• tętniaki piersiowo-brzuszne

 

Klinicznie rozróżniamy trzy fazy

• tętniak bezobjawowy
• tętniak objawowy
• tętniak pęknięty

 

Tętniaki rozwarstwiające Tętniak rozwarstwiający aorty - obraz z sekcji zwłok.

 

podział wg De Bakeya Typy tętniaków aorty.

• typ I - obejmuje całą aortę piersiową
• typ II - obejmuje część wstępującą aorty
• typ III - obejmuje część zstępującą aorty

 

podział Stanford

• typ A - wrota rozwarstwienia znajdują się w aorcie wstępującej
• typ B - wrota rozwarstwienia znajdują się w aorcie zstępującej

 

Objawy

Tętniak bezobjawowy nie daje dolegliwości; rozpoznawany jest w trakcie rutynowych badań diagnostycznych (np. USG) lub w trakcie diagnostyki innych chorób.

Tętniak objawowy aorty brzusznej charakteryzuje się występowaniem bólu w okolicy lędźwiowo-krzyżowej promieniującego często do krocza. W przypadku dużych tętniaków może dołączyć się pojawienie charakterystycznego, wyczuwalnego przez powłoki, tętniącego guza w jamie brzusznej. W przypadku tętniaka aorty piersiowej jedynym objawem może być narastający ból w klatce piersiowej, krwioplucie i chrypka.

 

Powikłania

Najgroźniejszym powikłaniem tętniaka, jest jego pęknięcie, które może doprowadzić do dużej utraty krwi i zgonu. W przypadku tętniaków aorty, pęknięcie może wystąpić do jamy otrzewnowej (zgon na skutek masywnego krwotoku następuje błyskawicznie), lub do przestrzeni zaotrzewnowej. W drugim przypadku, krwotok ulega najczęściej samoograniczeniu, na skutek wzrostu ciśnienia w przestrzeni zaotrzewnowej i tamponady. Umożliwia to interwencję chirurgiczną. Pęknięciu towarzyszy silny ból brzucha lub klatki piersiowej.

W przypadku tętniaka rozwarstwiającego, ból wywołany rozdzielaniem się ściany aorty jest wyjątkowo silny i gwałtowny. Najczęściej towarzyszy gwałtownemu wysiłkowi lub wzrostowi ciśnienia krwi.

 

Rozpoznanie

W rozpoznaniu wykonuje się badania obrazowe. USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny są badaniami z wyboru. Stosowana jest również angiografia.

 

Leczenie

Leczenie tętniaków aorty w przypadkach grożących pęknięciem (poszerzanie się tętniaka, bardzo duży tętniak) jest chirurgiczne i polega na jego wycięciu i wszczepieniu protezy z materiału tworzywa sztucznego. Nie operuje się tętniaków aorty o średnicy mniejszej niż 4 cm. Występowanie większego, również nie jest bezwzględnym wskazaniem do zabiegu, gdyż statystycznie pęknięcie występuje rzadziej niż wynosi śmiertelność operacyjna. W przypadku tętniaków rozwarstwiających stosuje się również zeszycie ścian tętnicy.

 

Weryfikacja merytoryczna : Lek. med. Jan Paradowski
zródla: wikipedia, licencja: GNU FDL, autorzy, bj
data modyfikacji: 28.04.2008

« powrót

1