Niewydolność serca
Niewydolnością serca określa się zespół objawów klinicznych wynikających z zaburzeń strukturalnych lub czynnościowych serca, które prowadzą do upośledzenia napełniania komór i/lub jego funkcji skurczowej, w stopniu niewystarczającym do zapewnienia potrzeb organizmu. Tym sposobem powstaje ujemny bilans między ilością krwi dostarczonej a krwi potrzebnej. Przyczyną takiego stanu są choroby serca np. niedokrwienie, martwica, arytmia, niedomykalność zastawek.
Niewydolność serca prawokomorowa objawia się obrzękiem kończyn dolnych, nadmiernym wypełnieniem żył szyjnych, przekrwieniem wątroby, nocnym moczeniem, białkomoczem, a w jamach opłucnych gromadzi się płyn. Najczęstszą jej przyczyną jest niewydolność wtórna do niewydolności lewokomorowej, ale może powstać też izolowana, np. w wyniku zawału prawej komory.
Niewydolność serca lewokomorowa charakteryzuje się dusznością wysiłkową i spoczynkową, sinicą, odkaszliwana jest rdzawoczerwona plwocina, występuje częstoskurcz.
Stopnie niewydolności serca wg NYHA
- I - nie występują zmiany przy normalnym obciążeniu
- II - niewielkie zmiany przy normalnym obciążeniu, wydolność fizyczna jest zmniejszona
- III - znacznie osłabiona wydolność przy niedużym obciążeniu
- IV - duszność spoczynkowa
Leczenie
Zmniejszenie przewodnienia, obniżenie oporu naczyń obwodowych, środki hamujące enzym konwertujący angiotensynę, poprawienie kurczliwości serca.
Dieta małosolna, niewielkie przyjmowanie napojów, codzienne ważenie się.
Fizjoterapia
- zapobieganie zapalenia płuc
- ćwiczenia przeciwzakrzepowe, pompy mięśniowej
- wykonywanie ruchów celowych
- przy wszystkich działaniach bierze się pod uwagę stan wydolnościowy pacjenta
Weryfikacja merytoryczna : Lek. med. Jan Paradowski
zródla:
wikipedia, licencja:
GNU FDL,
autorzy, bj
data modyfikacji: 23.04.2008
Tagi:
