Bezsenność (łac. Insomnia)

Bezsenność (łac. Insomnia) - subiektywne zaburzenia związane z trudnościami w zasypianiu, kontynuowaniu snu, wczesnym budzeniem się, snem przerywanym lub snem nieregenerującym.

 

Spis treści1 Etiologia
2 Podział bezsenności
3 Diagnostyka
4 Leczenie
4.1 Leczenie przyczynowe
4.2 Leczenie objawowe
4.3 Leczenie farmakologiczne
5 Powikłania

 

Etiologia

Ponieważ bezsenność może być objawem szeregu chorób somatycznych i psychicznych, a także spowodowana czynnikami środowiskowymi. Najczęstszymi przyczynami psychicznymi są zaburzenia lękowe i depresje różnych typów. Przyczynami zaburzenia zasypiania i kontynuowania snu mogą być też np. alkohol oraz napoje zawierające kofeinę, a także niewłaściwa higiena snu. Do pozostałych głównych przyczyn bezsenności należy zmniejszenie się w czasie starzenia się ilości produkowanej i uwalnianej melatoniny.

 

Podział bezsenności

• przygodna (kilka dni)
• krótkotrwała (do 3 tygodni)
• przewlekła (dłużej niż 3 tygodnie)

 

Diagnostyka

Kryterium diagnostycznym bezsenności jest skrócenie fazy snu połączone z obiektywną sennością lub subiektywnym poczuciem zmęczenia występującymi w ciągu dnia. Brak zmian samopoczucia w ciągu dnia wskazuje na zmniejszone zapotrzebowanie na sen. Bezsenność jest jedną z najczęściej zgłaszanych dolegliwości - ok. 10-20% osób dorosłych zgłasza bezsenność w stopniu umiarkowanym i ciężkim. Przeważają kobiety, zaobserwowano też, że częstość występowania bezsenności wzrasta z wiekiem. Skoncentrowanie się na identyfikacji możliwych przyczyn wywołujących bezsenność jest najwłaściwsze. Jeśli bezsenność nie jest uwarunkowana stanem zdrowia, diagnozuje się bezsenność pierwotną.

 

Leczenie

 

Leczenie przyczynowe

• usunięciu przyczyny
• leczeniu wywołujących schorzeń somatycznych
• leczeniu wywołujących schorzeń psychicznych

 

Leczenie objawowe

• właściwa higiena snu
  • niespanie w ciągu dnia
  • budzenie się zawsze o tej samej porze niezależnie od czasu trwania snu
  • niepozostawanie w łóżku i sypialni jeśli sen nie przychodzi w ciągu 10-15 min
  • łóżko ma służyć tylko do spania
  • kładzenie się do łóżka tylko wtedy kiedy przychodzi senność
• stosowanie metod niefarmakologicznych
  • metody relaksacyjne
  • metody behawioralne
  • trening autogenny

 

Leczenie farmakologiczne

Mimo poprawy bezpieczeństwa współcześnie stosowanych leków w leczeniu bezsenności zaleca się aby czas ich stosowania ograniczyć (do ok. 2-4 tygodni).

Wybór rodzaju leku, jego dawki oraz czasu leczenia powinien być zindywidualizowany.

• selektywni agoniści receptora benzodiazepinowego
  • zopiklon
  • zolpidem
  • zaleplon
• benzodiazepiny o działaniu ułatwiającym zasypianie
  • estazolam
  • nitrazepam
  • temazepam
• leki przeciwdepresyjne o działaniu nasennym
• melatonina

W klasyfikacji ATC leki o działaniu nasennym są zaliczane do klasy N 05 C.

 

Powikłania

Następstwa bezsenności:

• utrzymujące się uczucie zmęczenia,
• chwiejność i upośledzenie nastroju,
• trudności w koncentracji,
• zaburzenia pamięci,
• senność w ciągu dnia.

Bezsenność może także powodować nawet 4-krotne zwiększenie ryzyka choroby niedokrwiennej serca, zwiększenie ryzyka wystąpienia chorób psychosomatycznych, upośledzenia układu odpornościowego, wystąpienia wypadków i liczby hospitalizacji.

 

Weryfikacja merytoryczna : Lek. med. Jan Paradowski
zródla: wikipedia, licencja: GNU FDL, autorzy, bj
data modyfikacji: 26.04.2008

« powrót

1