Torbiel krzyżowo-ogonowa
Miejsce występowania tego schorzenia określa jego nazwa - jest to choroba zlokalizowana w obrębie tkanki podskórnej i skóry okolicy kości ogonowej. Istnieje wiele hipotez na temat jej przyczyn, nikt jak dotąd nie ustalił ich dokładnie. Wielu badaczy uważa ją za zmianę wrodzoną, z którą się rodzimy, a która jedynie ujawnia się w późniejszym wieku - z reguły w okresie dojrzewania, najpóźniej u 20-30-latków. Choroba występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet, częściej u osób o włosach ciemnych niż u blondynów, częściej u osób otyłych ni szczupłych. Nie znaczy to, iż nie może się zdarzyć u szczupłej blondynki ;-).
Jest to klasyczny przykład schorzenia, które udowadnia prawdziwość tezy, iż nie jesteśmy w stanie prawidłowo rozpoznać choroby, o której istnieniu w ogóle nie wiemy (!) To tylko pozornie śmieszna teza - o torbieli krzyżowo - ogonowej pamięta znacznie mniej niż połowa lekarzy. Nie dziwmy się zatem niewiedzy pacjentów.
Przyczyny jak wiemy są nieznane, a objawy bardzo różne. Najczęściej chorobę spostrzegamy jako pojedyncze zagłębienie ("dołek") dokładnie w linii środkowej ciała w okolicy kości ogonowej. Z dołeczka tego, często bardzo wąskiego (o średnicy 1-3 milimetrów) sterczy czasami kępka czarnych, grubych włosków - stąd tradycyjna nazwa tej choroby - torbiel zatoki włosowej. Takich "dołków" może też być więcej (1-5), zlokalizowane są one w linii środkowej ciała, prowadzą one z reguły w głąb do wspólnej jamy torbieli, położonej dość głęboko, tuż nad kością krzyżową czy ogonową.

Przekrój przez okolicę krzyżowo-ogonową. Kręgosłup oznaczony szarym kolorem. Typowa, prosta, pojedyncza torbiel krzyżowo-ogonowa zaznaczona kolorem czerwonym, połączona przetoką ze skórą. Z przetoki sterczy w sposób typowy kępka twardych włosów.

Torbiel krzyżowo-ogonowa, postęp choroby. Torbiel wytwarza odgałęzienia wtórne w różnych kierunkach.
Kanały torbieli i sama torbiel wyścielona jest z reguły normalną skórą. Skóra ta posiada gruczoły łojowe i potowe, stad w przypadku "zatkania" ujść torbieli może dojść do gromadzenia wydzieliny tych gruczołów i jej powiększania. Wystarczy teraz tylko zainfekowanie treści torbieli, nawet bakteriami stanowiącymi normalną florę naszej skóry, aby doszło do stanu zapalnego torbieli i powstania sączącego ropnia.
czytaj dalej ...
Zobacz również : Torbiel Bakera - przyczyny powstawania, sposoby leczenia - http://torbielbakera.pl