Przeziębienie

Przeziębieniem nazywamy wirusową infekcję górnych dróg oddechowych. Może ono dotyczyć błony śluzowej gardła i nosa. Przeziębienie wywoływane jest przez ponad 200 różnych rodzajów wirusów. Wśród występujących najczęściej wymienia się: rinowirusy, koronawirusy, adenowirusy oraz wirusy paragrypy. Pierwsze objawy pojawiają się dwa lub trzy dni po infekcji. Należą do nich katar, kichanie, uczucie drapania lub ból gardła, kaszel, podwyższona temperatura ciała (ok. 37-38 st. C), osłabienie, uczucie rozbicia, bóle głowy i kości.

Zarazić się przeziębieniem jest bardzo łatwo. Narazić się na przeziębienie można przebywając w pobliżu innej zarażonej osoby, która kicha lub ma katar. Taka osoba przykładając rękę do swojej twarz a potem na przykład witając się z nami może przekazać nam wirusa.

Dzieci chorują znacznie częściej niż dorośli. Nie powinno być powodem niepokoju nawet kilkukrotne przeziębienie w ciągu roku. Jest to spowodowane tym, że układ immunologiczny dziecka nie zdążył jeszcze się odpowiednio uodpornić a także tym, że dzieci przebywają sporo czasu w dużych grupach rówieśniczych, gdzie nie trudno o infekcję.

Przebieg

Objawy przeziębienia trwają i ustępują po okresie od kilku dni do tygodnia, jego przebieg możemy podzielić na trzy zasadnicze etapy:

• naczyniowy – są to pierwsze trzy do pięciu dni. Wirusy atakują organizm, który usiłuje się przed nimi bronić. Podstawową reakcją obronną organizmu jest rozszerzenie naczyń krwionośnych błony śluzowej i jej przekrwienie. To właśnie jest przyczyną wodnistego wycieku z nosa, jego zatkania (niedrożności), przekrwienia i obrzęku.
• komórkowy – w miejscu infekcji pojawiają się komórki odpornościowe organizmu, które tworzą naciek. Zmienia się charakter wydzielin z dróg oddechowych, stają się one bardziej gęste. Katar jest mniej wodnisty, pojawiają się trudności z odksztuszaniem zalegającej wydzieliny.
• ustąpienie dolegliwości lub zakażenia bakteryjne – najczęściej przeziębienie ustępuje samoczynnie, nawet bez odpowiedniego leczenia, jednak mogą zdarzyć się powikłania w postaci zakażenia bakteryjnego. Infekcja może rozszerzać się na zatoki, ucho, oskrzela a nawet płuca. Zmienia się charakter wydzieliny, która gęstnieje, staje się zielona i ma nieprzyjemny zapach. Gorączka utrzymuje się lub nawet wzrasta.

Zapobieganie

Przeziębieniu można zapobiegać. Należy starać się w miarę możliwości unikać zatłoczonych miejsc, w których przebywają osoby chore. Należy ubierać się odpowiednio do warunków na dworze, pamiętając jednocześnie, żeby się nie przegrzewać. Bardzo ważna jest higiena, powinniśmy myć ręce zawsze po powrocie do domu. Trzeba pamiętać o tym, aby nie dotykać własnymi rękami twarzy po kontakcie z osobą chorą.

W okresach, kiedy jest podwyższona zachorowalność na grypę i przeziębienie należy uzupełniać swoją dietę o preparaty multiwitaminowe, ale stosując zalecane a nie wyższe dawki. Zwłaszcza osoby żyjące w stresie i pijące dużo kawy powinny suplementowa swoją dietę witaminami. Szczególnie korzystne działanie ochronne ma tutaj witamina C, rutyna oraz cynk.

Leczenie

Leczenie niepowikłanego przeziębienia polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów i niedopuszczeniu do powikłań. Chociaż uważa się obecnie, że przyjęcie na samym początku zaczynającego się przeziębienia, witaminy C w dużej dawce (ok. 1000mg) może skrócić okres choroby. Ważne jest przebywanie w ciepłych pomieszczeniach, unikanie niskich temperatur oraz odpoczynek.. Należy przyjmować dużo ciepłych płynów.

Katar łagodzimy stosując leki kurczące naczynia krwionośne błony śluzowej nosa. Najczęściej stosuje się ksylometazolinę w postaci kropli lub aerozolu (otrivin, xylorhin xylometazolin). Zaleca się jednak stosowanie aerozolu, gdyż w ten sposób mamy możliwość precyzyjniejszego dawkowania leku oraz zyskujemy pewność, że został on równomiernie rozprowadzony po błonie śluzowej.

Leki przeciwzapalne takie jak paracetamol lub ibuprofen łagodzą dolegliwości bólowe oraz obniżają temperaturę. Jeśli temperatura ciała nie przekracza 38 st. C nie jest konieczne jej obniżanie.

Ból gardła możemy skutecznie zwalczać stosując popularne tabletki do ssania, zawierające środek antyseptyczny, niszczący wirusy o działaniu miejscowym (cholinex, strepsils, neo angin, septolete) lub w postaci aerozolu (tantum verde, neo angin).

Leczenie kaszlu jest uzależnione od jego rodzaju. Jeśli pojawia się kaszel suchy należy sięgnąć po preparat o działaniu zwiększającym wydzielanie śluzu. W przypadku kaszlu wilgotnego sięgamy po preparaty wykrztuśne, które rozrzedzają zalegającą wydzielinę i ułatwiają jej usuwanie.

czytaj dalej ...