Bruceloza (łac. Brucellosis lub Abortus epizooticus)

Bruceloza (łac. Brucellosis lub Abortus epizooticus) - jest to przewlekła, zakaźna i zaraźliwa bakteryjna choroba różnych gatunków zwierząt domowych i dzikich jak również człowieka. Choroba ta u człowieka znana jest również pod nazwami: gorączka maltańska, choroba Banga, gorączka falująca, gorączka kozia, gorączka skalna, gorączka gibraltarska, gorączka Rio-grande.

• 1 Etiologia
• 2 Bruceloza człowieka - zoonoza
• • 8.1 Rozpoznanie
  • 8.2 Leczenie
  • 8.3 Powikłania
• 9 Historia

Chorobę wywołują bakterie z rodzaju Brucella. Są to gramujemne pałeczki, nieposiadające rzęsek, ani otoczek, niewytwarzające zarodników, bakterie tlenowe.

Dla człowieka chorobotwórcze są Brucella melitensis, Brucella suis, Brucella abortus i Brucella canis. Objawy choroby u człowieka to: osłabienie, bóle mięśniowe, gorączka (rzadko falista). Dodatkowo mogą wystąpić: bóle głowy, bóle stawów, dolegliwości sercowe, zaburzenia psychiczne, utrata słuchu, bóle jąder, wysypki skórne. Najbardziej narażonymi na zachorowanie są lekarze weterynarii, technicy weterynarii, oborowi i dojarze, owczarze, rzeźnicy i mleczarze.

Rozpoznanie stawia się w oparciu o wywiad epidemiologiczny i badanie serologiczne:

• odczyn aglutynacji Wrighta
• odczyn wiązania dopełniacza
• odczyn skórno-alergiczny Burneta

Antybiotyki skuteczne wobec bakterii Brucella to tetracykliny, ryfampicyna oraz aminoglikozydy: streptomycyna i gentamycyna. Leczenie musi trwać kilka tygodni, ponieważ bakterię namnażają się wewnątrzkomórkowo.

Sprawdzonym sposobem leczenia dla dorosłych jest podawanie domięśniowo 1 g streptomycyny przez 3 tygodnie oraz jednoczesne przyjmowanie doksycykliny doustnie w dawce 100 mg 2 razy dziennie przez 6 tygodni.

• zapalenie wsierdzia
• zapalenie szpiku kostnego
• zapalenie opon mózgowych i mózgu
• ropień śledziony
• zapalenie jąder

U człowieka ta choroba była już znana przed naszą erą.