Ropień (łac. abscessus)

Ropień (łac. abscessus) jest to ostro odgraniczone zbiorowisko ropy w przestrzeni tkankowej, dające objawy bólowe.

1 Przyczyny
2 Objawy
3 Leczenie

Przyczyną ropnia jest zakażenie mieszane spowodowane gronkowcami i beztlenowcami. Ropa powstaje na skutek rozpuszczenia mas martwiczych oraz bakterii przez granulocyty i makrofagi, które następnie same ulegają lizie doprowadzając do uwolnienia do otoczenia aktywnych form enzymów proteolitycznych.

Może powstać zarówno w tkankach miękkich, jak i w kości. Specyficzne lokalizacje ropni:

• ropień podprzeponowy
• ropień wątrobowy
• ropień płuc
• ropień języka

Gdy znajduje się w pobliżu powłok ciała rozpoznaje się go po bólu, zaczerwienieniu i uciepleniu a także po objawie chełbotania (wyczuwa się pod palcami przesuwanie się płynu).

Samoistne wyleczenie ropnia należy do rzadkości. Może on opróżnić się samoistnie na zewnątrz przez martwiczy odcinek skóry bądź błony śluzowej lub do światła jelita w przypadku ropnia brzucha. Zasadniczym leczeniem ropnia jest nacięcie i założenie drenów i sączek by umożliwić odpływ ropy. Niekiedy podawanie jednocześnie pochodnych penicyliny i metronidazolu może prowadzić do wyleczenia ropnia.