Katar sienny - alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa.Katar sienny - alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Wskutek reakcji organizmu
na alergen (głównie pyłki roślin) immunoglobuliny dróg oddechowych uwalniają
histaminę drażniącą błonę śluzową nosa.

  Spis treści

1. Objawy
2. Etiologia
3. Powikłania
4. Leczenie

• wielokrotne kichnięcia
• obfita wydzielina z nosa (wodnista lub wodnistośluzowa)
• swędzenie w nosie
• zatkanie nosa - jedno lub obustronne
• zapalenie spojówek, co się objawia zaczerwienieniem, łzawieniem, światłowstrętem oraz świądem oczu.
• ból głowy
• w mniejszej liczbie przypadków występują objawy ze strony oskrzeli oraz napady astmatyczne

Objawy te występują u alergików, przeważnie w okresie kwitnienia roślin (od lutego do sierpnia), gdyż okresy pylenia roślin mają bezpośredni wpływ na sezonowość występowania objawów.

Powstanie kataru siennego uwarunkowane jest dwoma czynnikami: predyspozycją genetyczną, a także kontaktami z alergenem, inicjującym objawy chorobowe. Uczulenie sienne jest wywoływane w przeważającej liczbie przypadków przez pyłki roślinne. Pozostałymi alergenami mogą być - roztocze, spory pleśniowe, pierze, sierść zwierząt. Patomechanizm alergicznego nieżytu nosa polega na kontakcie alergenu z komórkami tucznymi, które występują w błonie śluzowej. Komórki te posiadają na swojej powierzchni przeciwciała - immunoglobuliny E (IgE). W chwili kontaktu z alergenem ulegają one aktywacji i wydzielają zawarte w komórkach przekaźniki, a także czynne biologicznie substancje (prostaglandyny, leukotrieny). Uwolnione przekaźniki powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych zwiększając ich przepustowość, oraz pobudzają gruczoły śluzowe do wydzielania dużej ilości śluzu.

• zwiększenie objawów alergicznych
• rozwój astmy oskrzelowej

• Na wstępie wykonuje się testy alergiczne, aby dowiedzieć się jakie konkretnie alergeny usunąć z otoczenia.
• W leczeniu kataru siennego stosuje się głównie środki antyhistaminowe. W ciężkich przypadkach choroby podawany jest kromoglikan lub nedokromil sodu. Oba leki hamują degranulację mastocytów (komórek tucznych) oraz wydzielanie histaminy i innych substancji, odpowiedzialnych za reakcje alergiczne.