Opis pobytu i procedur medycznych podczas hospitalizacji pacjenta – Alloplastyka stawu biodrowego ( Endoprotezoplastyka biodra )
Alloplastyka ( endoprotezoplastyka ) stawu biodrowego należy do jednej z największych operacji ortopedycznych. Wykonujący ją chirurg musi posiadać odpowiednią wiedzę i doświadczenie, albowiem w czasie trwania zabiegu wykonuje nieodwracalne cięcia i plastyki kostne, ponadto zakłada na stałe elementy endoprotezy, które muszą spełniać w jak największym stopniu taką samą funkcję, jak zdrowy, naturalny staw. Alloplastyka stawu biodrowego należy do krwawych zabiegów, z powodu znacznego przepływu krwi przez kość udową i talerz biodrowy. Charakteryzuje się również możliwością wystąpienia powikłań zatorowo – zakrzepowych, ze względu na prozakrzepowe działanie tłuszczu wydobywającego się w czasie operacji z jamy szpikowej, cementu kostnego służącego do umocowania elementów endoprotezy we własnych kościach pacjenta oraz unieruchomienia po zabiegu. Z tych powodów muszą być przestrzegane dokładnie kreślone zasady postępowania przed, w czasie i po operacji.
DOBA – PRZYJĘCIE DO ODDZIAŁU :
- zebranie wywiadu lekarskiego i szczegółowe badanie pacjenta. Odstawienie niektórych leków, które nie mogą być stosowane w okresie okołooperacyjnym. Są to najczęściej:
Aspiryna (i inne niesterydowe leki przeciwzapalne powodujące „rozrzedzenie” krwi). Musi zostać odstawiona parę dni przed zabiegiem, aby nie doszło do nadmiernego krwawienia z pola operacyjnego.
Acenokumarol (i inne pochodne kumaryny), czyli doustne leki przeciwzakrzepowe, które spowodowałyby nadmierne, niebezpieczne krwawienia z pola operacyjnego takim przypadku pacjent parę dni przed zabiegiem zaprzestaje przyjmowania doustnych leków przeciwzakrzepowych, równocześnie przechodząc na heparynę drobnocząsteczkową (Clexane, Fraxiparine, Fragmin). Heparyna drobnocząsteczkowa będzie od tej pory stosowana codziennie do czasu przynajmniej miesiąca po zabiegu.
Metformina (Metformax i inne leki z tej grupy doustnych leków przeciwcukrzycowych) – nieodstawiona mogłaby doprowadzić do niebezpiecznej kwasicy metabolicznej (zaburzenia kwasowo – zasadowego w łożysku naczyniowym).
- pobranie badań laboratoryjnych z krwi:
§ morfologia,
§ elektrolity,
§ poziom glukozy,
§ czasy krzepnięcia: INR, PT, APTT,
§ antygen HBs ( wirusowe zapalenie wątroby typu B )
§ USR
§ Grupa krwi + zamówienie krwi do ewentualnego przetoczenia po zabiegu.
- wykonanie zdjęcia RTG miednicy (konieczne aktualny obraz radiologiczny – po pierwsze w celu przymierzenia specjalnymi przeźroczami odpowiedniej wielkości i rodzaju endoprotezy, po drugie w czasie zabiegu zdjęcie wisi na negatoskopie na sali operacyjnej, umożliwiając śródoperacyjną ocenę stosunków anatomicznych).
- przygotowanie zleceń przedzabiegowych na następny dzień.
- kwalifikacja anestezjologiczna (anestezjolog przeprowadza wywiad i ocenia wykonane badania. Decyduje, czy pacjent może zostać poddany znieczuleniu i wybiera, po uzgodnieniu i zgodzie pacjenta, odpowiedni rodzaj znieczulenia). Anestezjolog przygotowuje również kartę zleceń przedzabiegowych, czyli dokument określający, w jaki sposób pacjent ma zostać przygotowany do zabiegu, aby przeszedł on bez powikłań.
- ewentualnie kwalifikacja internistyczna (i/lub lekarza innej specjalizacji, w zależności od współistniejących chorób). Zazwyczaj do przeprowadzenia zabiegu wystarcza kwalifikacja internistyczna wykonana bezpośrednio przed hospitalizacją, np. przez lekarza rodzinnego. Z badań dodatkowych konieczne z pewnością będzie przynajmniej badanie EKG i ogólne badania laboratoryjne.
Na każdym etapie kwalifikacji do zabiegu pacjent może zostać z niego zdyskwalifikowany, z powodu współistniejących chorób luz przyjmowania leków, które powinny zostać odstawione. Takie postępowanie umożliwia ograniczenie do minimum ilość powikłań związanych zarówno z samym zabiegiem operacyjnym, jak i znieczuleniem.
DOBA – OPERACJA :
- przygotowanie pacjenta przed zabiegiem: pacjent od dnia poprzedniego wieczorem pozostaje na czczo. Skóra operowanej okolicy musi zostać delikatnie, ale dokładnie ogolona – na sucho, nową, czystą, jednorazową maszynką do golenia, po uprzednim wymyciu mydłem całego ciała.
- Płynoterapia (uzupełnianie niedoborów płynów w łożysku naczyniowym) poprzez stosowanie kroplówek.
- Premedykacja (leki o działaniu p-bólowym i uspokajającym jako wstęp do właściwego znieczulenia przeprowadzanego już na sali operacyjnej).
- Profilaktyka antybiotykowa dożylna ( np. Zinacef ). Antybiotyk będzie stosowany jeszcze w następnym dniu po zabiegu jako zabezpieczenie przed infekcją.
- Cewnik pęcherza moczowego. Zakładany jest w warunkach sterylnych. Ma na celu umożliwienie kontroli diurezy (czyli ilości oddawanego moczu) w czasie zabiegu i w pierwszej dobie po operacji. Diureza odzwierciedla przepływ krwi przez nerki, co stanowi dobry parametr kontroli funkcji nerek, będących narządem wrażliwym na każde niedokrwienie (możliwe podczas krwawych zabiegów, jakim jest alloplastyka stawu biodrowego).
- Heparyna drobnocząsteczkowa ( Clexane, Fraxiparine, lub Fragmin ) podawane podskórnie, czyli profilaktyka przeciwzakrzepowa. Zabezpiecza ona przed powstawaniem zakrzepów z łożysku żylnym kończyn dolnych w czasie unieruchomienia i pod wpływem czynników krzepnięcia, przedostających się do światła naczyń w wyniku samej operacji (tłuszcz materiałów szpiku kostnego) i użytych materiałów (cement kostny).
czytaj dalej ...
