Strona główna » Badania diagnostyczne » Biopsja
Najczęstsze Interna Ginekologia Chirurgia Pediatria Ortopedia Rehabilitacja Urologia Badania diagnostyczne Laryngologia Okulistyka Neurologia Psychiatria Onkologia
Zdrowie i uroda
Medycyna alternatywna
Arytmie, czyli zaburzenia rytmu serca

REKLAMA
 

Interpretacja wyników badańMorfologia (krew)USG, RTGTomografia komputerowaRezonans magnetycznyGastroskopia KolonoskopiaBronchoskopiaCytologiaBiopsjaInne

Rak piersi – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie i rokowanie

 


Biopsja

Biopsje dzielimy na cienkoigłową aspiracyjną i gruboigłową. Ta pierwsza metoda polega na pobraniu materiału za pomocą cienkiej igły biopsyjnej, do której zasysane są komórki pochodzące ze zmiany. Za pomocą biopsji gruboigłowej pobiera się większe wycinki, co umożliwia precyzyjniejszą ich ocenę. Biopsję wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, pod kontrolą USG lub mammografii, tak aby lekarz mógł pobrać próbkę z właściwego miejsca. Następnie pobrany fragment badany jest przez patologa pod mikroskopem. W ten sposób można jednoznacznie ustalić czy badana zmiana jest rakiem.  

 

Pomimo, że jest to zabieg inwazyjny, nie stanowi zagrożenia dla zdrowia pacjentki. Po wkłuciu może pozostać niewielki ślad, który i tak najczęściej zanika.

 

Stosuje się również tak zwaną biopsję otwartą. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, przecinając skórę nad guzkiem i wycinając go. Jeszcze w trakcie trwania takiego zabiegu, można pod mikroskopem ocenić rodzaj zmiany. Jeśli patomorfolog stwierdzi obecność komórek raka, chirurg może poszerzyć margines wycinanych z guzem tkanek, tak aby nie doszło do wznowy choroby.

 

Badanie biopola

Jest to bardzo nowoczesna metoda diagnozowania nowotworów piersi. Póki co jest w fazie testów i nie jest szeroko stosowana. Polega na wykrywaniu braku różnicy potencjałów na błonach komórek nowotworowych. Jest metodą nieinwazyjną a jednocześnie bardzo czułą. Ocenia się, że wykrywa około 98% przypadków nowotworów piersi.

 

Rokowanie

Ostateczne stwierdzenie raka piersi wymaga zawsze badania materiału biopsyjnego pod mikroskopem. Zadaniem oceniającego próbkę lekarza patomorfologa, jest nie tylko samo stwierdzenie lub wykluczenie raka, ale także jego dokładna ocena. W ten sposób można określić typ i stopień złośliwości nowotworu. Czynniki te mają wpływ na rokowanie. Stopień złośliwości określa jak szybko nowotwór może rosnąć oraz jaki jest jego potencjał do naciekania i dawania przerzutów.

 

Jeszcze większe znaczenie ma stopień zaawansowania choroby. Stąd tak duży nacisk kładzie się na jego wczesne wykrywanie. Rak cały czas się rozwija. Rozpoczyna się jako postać przedinwazyjna, nie mająca jeszcze zdolności do dawania przerzutów. Z czasem rośnie i nacieka okoliczne tkanki. Następnie daje przerzutu do okolicznych węzłów chłonnych a w końcu do innych narządów. Wraz z upływem czasu (lat), stopień zaawansowana choroby wzrasta, natomiast szansa na wyleczenie sukcesywnie maleje.

 

Do ustalenia stopnia zaawansowania raka sutka, służy specjalnie opracowana w tym celu skala. Wyróżnia się w niej pięć głównych stopni (0-IV). Im wyższy stopień zaawansowania choroby, tym szansa na wyleczenie jest mniejsza. W ocenie tej bierze się pod uwagę wielkość guza pierwotnego oraz obecność przerzutów do węzłów chłonnych i narządów.

 

Stopień zaawansowania

Opis

0

  • Komórki nowotworowe znajdują się jedynie w przewodach sutka i nie naciekają okolicznych tkanek

I

  • Guz ma nie więcej niż 2 cm wielkości i jest ograniczony tylko do piersi

IIA

  • Guz nie większy niż 2 cm z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych
  • lub większy niż 2 cm ale mniejszy niż 5 cm bez przerzutów do węzłów chłonnych

 

IIB

  • Guz jest wielkości od 2 do 5 cm z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych
  • lub jest większy niż 5 cm ale bez przerzutów do węzłów chłonnych

IIIA

  • Guz każdej wielkości z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych, które są zrośnięte ze sobą lub z okolicznymi tkankami, brak przerzutów do ściany klatki piersiowej

IIIB

  • Guz każdej wielkości, z przerzutami do ściany klatki piersiowej i węzłów chłonnych pachowych, które ulegają zrastaniu

IIIC

  • Guz każdej wielkości z przerzutami do węzłów chłonnych pod i nadobojczykowych

IV

  • Rak daje przerzuty do innych narządów

 

Stadium 0 to rak przedinwazyjny, stadium I, II i niekiedy III są fazą wczesną nowotworu, natomiast reszta III i IV stopnia to choroba nowotworowa zaawansowana.

 

Metody leczenia

Jak już wcześniej pisaliśmy, wybór właściwego leczenia nie jest łatwy. W dużej mierze zależy od typu raka i stopnia zaawansowania. Ważny jest także stan pacjentki, jej wiek, towarzyszące choroby oraz stan hormonalny (pacjentka przed lub po menopauzie).

 

Jeśli jest to możliwe dąży się do pełnego wyzdrowienia kobiety.

 

Chirurgia jest podstawową metodą leczenia, dającą szansę na całkowite pokonanie choroby. Radykalna mastektomia to inaczej odjęcie piersi wraz w wycięciem okolicznych węzłów chłonnych, które mogą być siedliskiem przerzutów. Niestety często zdarza się, że po kilku latach następuje wznowa choroby. Dzieje się tak z powodu mikroprzerzutów szerzących się naczyniami krwionośnymi. Ważnym czynnikiem w ocenie ryzyka wznowy po zabiegu usunięcia piersi, jest zajęcie węzłów chłonnych. Jeśli są one zaatakowane przez nowotwór, to ryzyko nawrotu w ciągu 10 lat od mastektomii wynosi aż 75%. Jeśli węzły nie są zajęte ryzyko to maleje do 25%. Kiedy ryzyko wznowy jest duże stosuje się radioterapię jako leczenie uzupełniające.

 

W przypadku wcześnie wykrytych raków piersi, istnieje możliwość przeprowadzenia zabiegu oszczędzającego sutek. Polega on na usunięciu samego nowotworu wraz z marginesem zdrowych tkanek otaczających go. Takie leczenie uzupełnia się radioterapią. W mało zaawansowanych nowotworach, metoda ta jest tak samo skuteczna jak radykalna mastektomia, natomiast pierś zostaje uratowana.

 

W leczeniu raka gruczołu sutkowego, wykorzystuje się zazwyczaj radioterapię zewnętrzną. Pacjenci najczęściej z przerażeniem słuchają o tej formie terapii. Tymczasem jest to stosunkowo bezpieczna metoda leczenia. Polega ona na niszczeniu komórek nowotworowych, które mogły pozostać po zabiegu. Stosowana jako leczenie uzupełniające znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu choroby. Ciało toleruje tylko pewną, określoną dawkę promieniowania. Jeśli dana część ciała była naświetlana maksymalną dopuszczalną ilością promieni, nie można w tej okolicy powtórzyć leczenia, na przykład na wypadek wznowy. Po kilku zabiegach pierś może być obrzmiała i ciężka. Najczęstszym skutkiem ubocznym radioterapii jest skórny odczyn popromienny. Objawia się on rumieniem, który może piec, swędzieć i złuszczać się. W cięższych poparzeniach, przybiera postać trudno gojącej się rany. W takich przypadkach należy chronić naświetlane miejsce przed promieniowaniem słonecznym i ostrożnie stosować dezodoranty, które mogą dodatkowo podrażniać skórę.  

 

Chemioterapia znalazła zastosowanie w terapii raka piersi, jako leczenie uzupełniające po zabiegach chirurgicznych. Zmniejsza ona podobnie jak radioterapia, ryzyko nawrotów choroby, niszcząc pozostałe w organizmie komórki nowotworowe. Standardem jest stosowanie kilku wysoce aktywnych cytostatyków, czyli leków hamujących podziały komórek nowotworowych. Niestety substancje te mają też niekorzystne działanie na zdrowe tkanki. Chemioterapia ma szereg skutków niepożądanych. Powoduje przede wszystkim wypadanie włosów. Jednak należy podkreślić, że jest to efekt przejściowy, gdyż po zaprzestaniu leczenia, włosy odrastają. Innymi poważniejszymi skutkami terapii mogą być uszkodzenia szpiku, które objawiają się podatnością na infekcje, zaburzeniami krzepliwości, nudnościami, biegunkami i utratą apetytu. Wiele tych dolegliwości można łagodzić odpowiednim leczeniem. Pacjentka powinna w trakcie chemioterapii unikać okazji do infekcji, gdyż mogą być one trudne do wyleczenia.

 

Jeśli rak jest hormonozależny, wtedy jako leczenie uzupełniające można zastosować terapię hormonalną (tamoksifen, inhibitory aromatazy i inne). Leki te mogą powodować osłabienie kości, zwiększać ryzyko zakrzepów, prowokować upławy i podrażnienia pochwy, zaburzenia miesiączkowania, nudności i wymioty. Stosując tamoksifen łatwiej zajść w ciążę. Poważniejsze skutki niepożądane należą do rzadkości, zalicza się do nich zwiększone ryzyko zakrzepów, zatorów, udaru mózgu, a także rozwoju raka szyjki macicy.

 

W przypadku raka wykazującego ekspresję (produkcję) receptorów HER2, skuteczne może być zastosowanie przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciw niemu, zwanego trastuzumabem (Herceptin). Lek powoduje zahamowanie podziałów komórek nowotworowych. Objawami niepożądanymi mogą być dolegliwości grypowe. Lek wpływa niekorzystnie na serce i płuca, w skrajnych przypadkach może dojść do zaburzenia w oddychaniu lub niewydolności serca.

 

Po zabiegu mastektomii, kobieta ma możliwość zdecydowania się na rekonstrukcję piersi bądź stosowanie protezy. W rekonstruowaniu sutka można zastosować wypełnienie silikonem, jednak w ostatnich czasach bezpieczeństwo tej metody stało się dyskusyjne. Można też stosować wypełnienie tkanką pobraną z innej części ciała. Odbudowę piersi można przeprowadzić jeszcze w trakcie zabiegu usunięcia piersi bądź w późniejszym czasie.

 

Nie zawsze stopień zaawansowania nowotworu pozwala na wyleczenie pacjentki. Ma to miejsce przede wszystkim w raku piersi uogólnionym, kiedy zajęte są już inne narządy. W takich stanach stosuje się leczenie mające na celu spowolnienie rozwoju choroby oraz zwiększenie komfortu życia kobiety.

 

 Autor : Artur Gwoździowski
Weryfikacja merytoryczna : Lek. med. Jan Paradowski
Data modyfikacji: 1.03.2009, jbg


« powrót
1 | 2 | 3 | 4
Uważaj na kalorie latem
1Biopsja
2Bronchoskopia - opis badania
3Endoskopia
4Obrazowanie rezonansu magnetycznego
5Cytologia, USG i mammografia w życiu kobiety
6Badanie biochemiczne krwi
7Morfologia krwi i jej badanie
8Niedokrwistość, anemia (łac. anaemia)
9Morfologia krwi
10Cytologia, USG i mammografia w życiu kobiety
Porady medyczne

REKLAMA


  
  
  
2011-01-31 00:27:53 | Halina T.
RE: Rak piersi – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie i rokowanie
Wiem dobrze co to jest rak piersi.Stwierdzono u mnie w roku 2OO7.Operacja,chemioterapia,apotem nic.
Poroku przerzuty do organizmu.Wszystkie leki chemiczne do kitu.
Znajomi moi z Niemiec polecili mnie polskiego lekarza medycyny
integracyjnej,czyli konwencjonalnej+komplementarnej.Lekarz
ten prowadzi Gabinet prywatny w Duesseldorfie,jest to Pan dr.Gordon Theodor.Obszerne wpisy wyleczonych z raka pod;
\"dr.Gordon Theodor,komentarze\".Czytajcie sami bo ja to naprawde nie wiem co mam napisac ?Jedynie tylko powiem,
dla mnie jest to genialny terapojta,bardzo sympatyczny,cierpliwy
i uczciwy,a te cechy charakteru to chyba najlepsze polecenie.
Od trzech lat jestem wolna od choroby raka,sprawdzam,robie badania i wszysko jest w normie.JDalsze informacje znajdziecie
w internecie,warto !! Pozdrawiam
2011-02-11 00:56:39 | Urszula M.
Po operacji nowotworu trzeba zapobiec przerzutom !
Witam ! drodzy czytelnicy ,ja tutaj tylko tyle dodam:dr.Gordon
robi przy schorzeniach nowotworowych Organoterapie,co
znaczy to samo co regeneracja wszystkich tkanek i to jedynie
leczy raka.To jest genialna metoda.Ja dzwonilam do Gabinetu
doktora i otrzymalam pisemne informacje dot.tej terapii.
Jestem po operacji,ale mam zamiar zapoiec przerzutom ,dlatego
postanawiam takie leczenie pooperacyjne przeprowadzic.
Ogarnia mnie strach,aby znowu zachorowac.
Pozdrawiam
2011-02-13 16:00:13 |
RE: Rak piersi – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie i rokowanie
NIESTETY klinika dzienna dr.Gordona jest od stycznia tego
roku nieczynna.
Isnieje coprawda jeszcze SERVIS informacyjny,ale podobno
tylko dla bylych pacjentow .
Ale z drugiej strony,to jaka sekretarka wie napewno,kto i kiedy
byl pacjentem doktora??
Czasem nie trzeba powiedziec prawdy,jak inaczej nie idzie-
to zbujaj i tyle.

2009 Doctormed.pl Wszystkie Prawa Zastrzeżone
Wszystkie materiały zamieszczone na stronach Portalu Medycznego Doctormed.pl nie mogą stanowić podstawy do podejmowania działań o charakterze zdrowotnym, a w szczególności do stosowania bądź niestosowania określonej terapii, przyjmowania lub nie przyjmowania leków itp.