Zapalenie otrzewnej (łac. peritonitis)

Zapalenie otrzewnej (łac. peritonitis) – proces chorobowy przebiegający w otrzewnej wywołany najczęściej infekcją bakteryjną. Do zakażenia dochodzi głównie poprzez ściany organów wewnętrznych (np. w wyniku perforacji przewodu pokarmowego i wydostania się flory bakteryjnej na zewnątrz) lub w wyniku ran pooperacyjnych (głównie w wyniku operacji wyrostka robaczkowego, uszkodzenia wrzodów żołądkowych lub dwunastnicy).

Czasami do powstania zapalenia mogą przyczynić się czynniki chemiczne (np. krew, żółć, mocz). Zapalenie otrzewnej jest bardzo groźne i zawsze wymaga leczenia szpitalnego, ponieważ stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia chorego.

1 Objawy
2 Rodzaje zapalenia otrzewnej
3 Leczenie

W wyniku zakażenia dochodzi do powiększenia się rozmiarów otrzewnej i wydzielania rozmaitych płynów ustrojowych. Głównym objawem jest silny ból (obejmujący całą jamę brzuszną lub jej część), gorączka, nudności, wymioty, osłabienie, dolegliwości sercowe (obniżone ciśnienie, przyspieszona akcja serca), zawroty głowy.

Przy rozlanym zapaleniu otrzewnej powłoki brzucha są silnie napięte, a ich uciśnięcie powoduje silny ból. Po dłuższym czasie dochodzi do wzdęcia brzucha i zatrucia toksynami.

• Rozlane zapalenie otrzewnej
• Ograniczone zapalenie otrzewnej

Podział patomorfologiczny:

• surowicze (peritonitis serosa)
• włóknikowe (peritonitis fibrinosa)
• ropne (peritonitis purulenta)
• włóknikowo-ropne (peritonitis fibrinoso-purulenta)
• krwotoczne (peritonitis haemorrhagica)
• posokowate (peritonitis ichorosa)

Przy rozlanym zapaleniu otrzewnej przeprowadza się zabieg operacyjny polegający na dostaniu się do ogniska chorobowego (np. zszycie wrzodu żołądka czy usunięcie wyrostka robaczkowego) i umożliwieniu swobodnego wypłynięcia gromadzących się płynów. Przy ograniczonym zapaleniu otrzewnej można, oprócz leczenia chirurgicznego, zastosować leczenie zachowawcze. Oprócz tego stosuje się antybiotyki i leki przeciwbólowe.

Chory otrzymuje pokarmy przez kroplówkę.